Σαββατοκύριακo
17-18  Νοεμβρίου 2018
Ημερήσια ηλεκτρονική εφημερίδα, Αρ. φύλλου 2981RSS FEED
Ρεαλισμός και συλλογικότητα
Γράφει η
Ζέφη Δημαδάμα

Η απουσία διανοουμένων και γενικότερα σημαντικών προσωπικοτήτων στην πολιτική αλλά και στον πνευματικό και ακαδημαϊκό χώρο, στην Ελλάδα και όχι μόνο, είναι εμφανής.

Χωρίς γενικεύσεις ωστόσο, αφού υπάρχουν λίγες, φωτεινές εξαιρέσεις, οδηγούμαστε αναπόφευκτα στη συζήτηση της μεγάλης μας ατυχίας ως χώρα και ως γενιά να μην έχουμε ανθρώπους πρωταγωνιστές, με τους οποίους να σχεδιάσουμε και να διαμορφώσουμε ένα ελπιδοφόρο μέλλον.

Η επιχειρηματολογία επομένως της ύπαρξης μιας ελίτ η οποία θα μας καθοδηγήσει και θα μας απογειώσει έχει λίγο πολύ ξεθωριάσει. Επομένως χρειάζεται ένας άλλος δρόμος. Ειδικά λαμβάνοντας υπόψη ότι βρισκόμαστε χωρίς καμία εθνική στρατηγική για την παραγωγική μας αναδιάρθρωση και τη διαχείριση του ανθρώπινού μας δυναμικού.

Διανύουμε μια απαιτητική συγκυρία για την Ελλάδα και την Ευρώπη, σε γεωπολιτικό και δημοσιοοικονομικό επίπεδο και πρέπει να βρούμε επειγόντως  τον βηματισμό μας ως δημοκρατικοί και ενεργοί πολίτες.

Ναι, είμαστε εξουθενωμένοι από τα μνημόνια, καταρρακωμένοι από αδιέξοδες πολιτικές χρόνων, με σκληρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Βιώσαμε μαζί, την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ αλλά και της πολλά υποσχόμενης δεξιάς παράταξης καθώς και την τραγική απομυθοποίηση της -σφιχταγκαλιασμένης με τους ακραίους ΑΝΕΛ- «ελπιδοφόρας αριστεράς».

Χρειάζεται επομένως ένας άλλος δρόμος. Η δική μας γενιά θα πρέπει να προσπεράσει την λογική των έτοιμων λύσεων των απομηχανής θεών, ή των παντοδύναμων ηγετών και να επενδύσει στην «παραγκωνισμένη» έννοια της συλλογικότητας.

Βάζοντας στο περιθώριο οριστικά τις διχαστικές λογικές και τους οπαδούς τους που στοχεύουν στην διαίρεση των πολιτών σε Βόρειους και Νότιους, σε προνομιούχους εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα και στους άλλους, σε πατριώτες και μη, ώστε να οργανωθεί η Ελλάδα που να μπορεί να οραματίζεται.

Τώρα περισσότερο από ποτέ χρειάζεται μια συλλογική προσπάθεια με ανθρώπους όλων των κοινωνικών τάξεων, χωρίς αποκλεισμούς και μικροκομματικές «κουτοπόνηρες» τακτικές.

Μια συλλογική προσπάθεια, η οποία δύναται να υλοποιηθεί από προοδευτικούς πολίτες, από άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι έχοντας αντιληφθεί τα αδιέξοδα θα επενδύσουν στο παρόν και στο μέλλον με σύνθεση, συναίνεση και σχέδιο, με γνώση και ήθος. Χρειάζεται κινητοποίηση και ενεργοποίηση όλων, μέσω κινημάτων, διαδικτυακά αλλά και μέσω κομμάτων, συνδικάτων κλπ

Όσο και αν ορισμένοι χλευάζουν ή καταδικάζουν αυτές τις προσπάθειες, υπάρχει μια κρίσιμη ορατή πλέον ομάδα ανθρώπων, με διαγενεακά χαρακτηριστικά, νεότεροι και παλιότεροι, έμπειροι ή λιγότερο έμπειροι, οι οποίοι μπορούν συνεργαζόμενοι να μετατραπούν στους ζωντανούς διαμορφωτές του νέου με αξιοπρέπεια και συλλογικότητα, ώστε να δώσουν πνοή πραγματικής ελπίδας και αλλαγής στη χώρα μας. Αυτό άλλωστε αποτελεί και το θεμέλιο της δημοκρατίας, η συλλογικότητα και η συμμετοχή.

 

http://www.huffingtonpost.gr/entry/realismos-kai-selloyikoteta_gr_5a745d2de4b0905433b33dd3


Ενιαίος Ευρωπαϊκός Αριθμός Έκτακτης Ανάγκης