Σαββατοκύριακo
26-27  Μαίου 2018
Ημερήσια ηλεκτρονική εφημερίδα, Αρ. φύλλου 2806RSS FEED
Οι πολίτες θα αποφασίσουν αν η χώρα θα κάνει την υπέρβαση ή όχι
Γράφει ο
Αθανάσιος Μπουρούνης

      Όλα όσα συνέβησαν στη χώρα από το 2010 και μετά, κυρίως όμως   τα τρία τελευταία χρόνια,  είναι αποτέλεσμα της πολιτικής ανικανότητας και της αλαζονείας  των ανθρώπων της σημερινής κυβερνητικής πλειοψηφίας. Και τούτο διότι:

       Στην αρχή είχαμε το μοντέλο της ακραίας διαμαρτυρίας, το οποίο με την έλευση των Μνημονίων γιγαντώθηκε.

       Οι προπηλακισμοί πολιτικών, τα κινήματα του «δεν πληρώνω», καθώς  και άλλες μορφές διαμαρτυρίας, λανσαρίστηκαν τότε με μεγάλη επιτυχία.

       Κατόπιν λέγανε ότι δεν υπάρχει χρέος και ότι τα Μνημόνια ήταν ένα τέχνασμα για να ελέγξουν οι ξένοι τη χώρα μας.

       Στη συνέχεια είχαμε τις δηλώσεις για σκίσιμο των Μνημονίων και μάλιστα την κατάργησή τους με ένα Νόμο και ένα Άρθρο.

       Μετά είχαμε το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, που αργότερα οι ίδιοι οι συγγραφείς του το αποκήρυξαν.

       Και ώ του θαύματος, προκύπτει η αριστεροδεξιά συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

       Ακολούθως ο Πρωθυπουργός, κυριαρχούμενος από τις ομολογημένες μετέπειτα αυταπάτες και ψευδαισθήσεις, αγνόησε τόσο τα φαινόμενα όσο και τις πολλές προειδοποιήσεις και επέλεξε την ατελέσφορη και εθνικά επικίνδυνη    «υπερήφανη διαπραγμάτευση» του πρώτου εξαμήνου του 2015.

       Όμως τη διαπραγμάτευση αυτή, αφ’ ενός  θέλουν να ξεχάσουν και αφ’ ετέρου θέλουν να  τη φορτώνουν με μεγάλη ευκολία στο «Γιάνη», λες και η χώρα δεν είχε τότε  Πρωθυπουργό και Υπουργικό Συμβούλιο.

       Η εξευτελιστική συμφωνία που υπογράφτηκε τότε,  επιβάρυνε τη χώρα με 100 δις. ευρώ, επέβαλε στις Τράπεζες τα Capital Controls, προκάλεσαν την συντριβή της μεσαίας τάξης, δημιούργησε τη γενιά των 350 - 400 ευρώ και επέφεραν τελικά το ξεπούλημα των Τραπεζών.

       Ακολούθησε το περίφημο Παράλληλο Πρόγραμμα, για να χρυσώσει το χάπι του 3ου Μνημονίου.

       Στην πορεία η συγκυβέρνηση μιλούσε για τα πλεονεκτήματα του QE και του πακέτου Γιούνκερ, τα οποία θα γέμιζαν τη χώρα με χρήματα.

       Αργότερα όμως εγκατέλειψαν το πακέτο Γιούνκερ για «τεχνικούς λόγους», όπως είπαν, και ως προς  το QE ο κ. Τσίπρας ανακάλυψε ότι δεν είναι και τίποτα το σοβαρό που μένουμε έξω.

        Ακόμα και τώρα, δυόμισι χρόνια αργότερα από την  τελευταία εκλογική αναμέτρηση,   δείχνουν και πάλι αιχμάλωτοι αντίστοιχων καταστάσεων.

       Δεν έχουν κανέναν πολιτικό ενδοιασμό να υποστηρίξουν τα ακριβώς αντίθετα όσων υπόσχονταν  και όσων διακήρυσσαν.

       Με τη γνωστή λαϊκίστικη ρητορεία που κυριαρχεί στο ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ, θεωρούν ότι είναι πολύ εύκολο να μεταθέσουν τις ευθύνες τους στο επάρατο παλιό σύστημα, που είναι το μόνιμο άλλοθι για όλες τις αμαρτίες τους.

       Επίσης, το στενό κομματικό συμφέρον της κυβέρνησης απαιτεί την υιοθέτηση στρατηγικών τεχνητής έντασης, δήθεν μεγάλες συγκρούσεις και διαλυτικό διχασμό.

       Άλλοτε στόχος είναι η αντιπολίτευση, άλλοτε οι δικαστές, μετά τα βάζει με τους Τραπεζίτες, τους επιχειρηματίες, τα ΜΜΕ και τους δημοσιογράφους, τους οποίους αποδίδει στην κοινωνία ως εχθρούς του λαού.

       Όμως ότι και να επινοήσουν οι προπαγανδιστές της κυβέρνησης, η πραγματικότητα είναι εδώ και δεν αλλάζει.

       Είναι γεγονός ότι ο μόνιμος πόθος του χειμαζόμενου ελληνικού λαού, σε αντίθεση με την κυβέρνηση,  είναι να ξαναζήσει σε περιβάλλον ανάπτυξης, προόδου και ευημερίας.

       Γι’ αυτό, δεν παρέχει πλέον ανοχή σε  άγονους αγώνες και σε  μάχες χωρίς ουσιαστικό σκοπό που διεξάγει κυβέρνηση.

       Σήμερα όλες οι ενδείξεις φανερώνουν ότι κάθε μέρα που περνάει βρισκόμαστε πιο κοντά σε ένα σενάριο πρόωρων εκλογών.

       Είναι μια λύση που τώρα φαίνεται να εξυπηρετεί τον κ. Τσίπρα, καθώς το αφήγημα της οικονομίας δεν υποστηρίζεται από τις εξελίξεις.

       Ωστόσο το ζητούμενο για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι να κυνηγήσει τη  χίμαιρα μιας εκλογικής νίκης, αλλά να μην παραμείνει ένα προϊόν της κρίσης που θα εκλείψει πολιτικά μαζί της.

 

-Ο κ. Αθανάσιος Μπουρούνης είναι Επίτιμος Δ/ντής Σχολικής Μονάδας Δ.Ε.


Ενιαίος Ευρωπαϊκός Αριθμός Έκτακτης Ανάγκης