Δευτέρα
10 Δεκεμβρίου 2018
Ημερήσια ηλεκτρονική εφημερίδα, Αρ. φύλλου 3004RSS FEED
Η κρίση των Ιμίων
Γράφει ο
Θαλής Μυλωνάς

Παρά το γεγονός ότι έχουν παρέλθει είκοσι δυο χρόνια από την πρώτη (1996) Ελληνοτουρκική κτίση στα Ίμια, το προχθεσινό προκλητικό επεισόδιο των Τούρκων στην ίδια περιοχή, μας αναγκάζει να επανέλθουμε και να αναδημοσιεύσουμε τα κείμενα που ανταλλάξαμε με την Τούρκικη Πρεσβεία, γιατί πιστεύουμε ότι η  παρουσίαση της νόμιμης  τεκμηρίωσης των δικαιωμάτων της Ελλάδος -  για να έχουν γνώση οι φύλακες- είναι τόσο ισχυρή, ώστε να μην επιτρέπεται η παραμικρή απόκλιση από τα δικαιώματα μας.

           

EMBASSY OF THE
REPUBLIC OF TURKEY
No : 218 – 21                                                                                                     Athens, March  8, 1996

Mr. Thalis MYLONAS 

President 
Institute of Inter- Balkan Relations
4, Dragatsaniou Street
105 59 Athens 

Dear Mr. Mylonas,

As I promised at the Bulgarian National Day reception, I have the pleasure to enclose herewith a note briefly explaining the Turkish perspective on the issue of Kardak rocks.

In the enclosure, you will also find a photocopy of a map which is available here in the market. This is one of many maps that each individual party can present in order to substantiate its own case.

I hope that this information be of any assistance to you. If you have any further questions please do not hesitate to call me.

I look forward to seeing you in the coming days.

With my warm regards

Tacan ILDEM

Minister - Counselor

 

Μετάφραση από τα Αγγλικά της δικής μας απάντησης στα Ελληνικά

Αθήνα 23 / 3 / 1996   

Mr. Tacam Ildem,
Minister Counsellor of the
Turkish Embassy,
8 Vas. Georgiou
Street,
Athens.

Dear Mr. Idem,

Έλαβα την από 8.3. 1996 επιστολή σας, με το σημείωμά σας και τους χάρτες για την κρίση στις νησίδες Ίμια και σας ευχαριστώ πολύ.
Εκ του περιεχομένου όμως, του σημειώματος διαπιστώνω ότι βρίσκεσθε σε πλήρη άγνοια και σε νομική πλάνη, σχετικά με το νομικό καθεστώς των νησίδων της Ίμια, γι΄αυτό θα ήθελα και εγώ με τη σειρά μου, με καλή πίστη και εντιμότητα, να σας παρουσιάσω τις απόψεις μου, γιατί θα πρέπει να σας πω ότι ερεύνησα το θέμα και τις οποίες είμαι βέβαιος, ότι και εσείς ως έντιμος διπλωμάτης, θα αποδεχθείτε, γιατί είναι θεμελιωμένες, στις διεθνείς συνθήκες και για να μη μακρηγορώ, έρχομαι στην ουσία του θέματος, με βάση το δικό σας σημείωμα.

Ι. Αναφέρετε ότι οι νησίδες της Ίμια ή Καρντάκ – όπως τις ονομάζετε – απέχουν από τις     Τουρκικές ακτές 3,8 ναυτικά μίλια, ότι οι Τούρκοι ψαράδες, συνήθιζαν να ψαρεύουν γύρω από τα νερά τους χωρίς κανένα κώλυμα και ότι τα τουρκικά πλοία διαπλέουν την περιοχή ελεύθερα.

Η απάντηση μου στα ανωτέρω είναι ότι και αν ακόμα δεχθούμε ότι τα πράγματα έχουν όπως τα περιγράφετε και πάλι τα νησάκια της Ίμια ανήκουν στην Ελληνική κυριαρχία για τους εξής λόγους :

Α. Ομολογείτε ή αποδέχεστε ότι τα Ίμια απέχουν από τις τουρκικές ακτές 3,8 ναυτικά μίλια, που σημαίνει ότι δεν σας ανήκουν και τούτο γιατί η Συμφωνία της Λωζάννης στο άρθρο 12 αυτής, τελευταία παράγραφος, προβλέπει ότι : «Στην Τουρκία ανήκουν μόνο οι νήσοι που βρίσκονται σε μικρότερη απόσταση των 3 μιλίων από τις Ασιατικές ακτές».

Στο άρθρο 16 της αυτής  συμφωνίας προβλέπεται ότι : «Η Τουρκία παραιτείται παντός τίτλου και δικαιώματος πάσης φύσεως επί των εδαφών και εν σχέσει προς τα εδάφη άτινα κείνται πέραν των προβλεπομένων υπό της παρούσης συνθήκης ορίων».

Συνεπώς, σύμφωνα με τη δική σας ομολογία ή αποδοχή, ότι τα νησάκια της Ίμια απέχουν 3,8 ναυτικά μίλια δηλαδή 6 περίπου απλά μίλια από τις ακτές σας, αποδεικνύει ότι δεν έχετε κανένα δικαίωμα επί αυτών, σύμφωνα με τις προβλέψεις της Συνθήκης της Λωζάννης και δεν μπορείτε να διεκδικήσετε τίποτα, πέραν των 3 μιλίων, γιατί πέραν  του ορίου αυτού, αρχίζει η κυριαρχία της Ελλάδος, στην οποία ανήκουν και τα νησάκια της Ίμια.

Β. Σύμφωνα με το Διεθνές Εθιμικό Δίκαιο, το οποίο, όπως γνωρίζετε είναι jus cogens δηλαδή υποχρεωτικής εφαρμογής και σεβασμού από όλες τις χώρες της Διεθνούς Κοινότητας και έχει κωδικοποιηθεί από τις συμφωνίες του ΟΗΕ (1958 και 1982) και εφαρμόζεται από το Διεθνές Δικαστήριο, προβλέπει ότι, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες δύο χώρες παράκεινται η μία της άλλης ή ευρίσκονται έναντι αλλήλων (αντίκρυ), ο προσδιορισμός των θαλασσίων ορίων μεταξύ των γίνεται με την εφαρμογή του κανόνος της μέσης γραμμής ή της ίσης απόστασης. Το γεγονός ότι τα νησάκια της Ίμια απέχουν από το πλησιέστερο Ελληνικό νησί το Καλόλιμνο, μόνο 2,5 μίλια, ενώ από τις Τουρκικές ακτές 3,8 ναυτικά μίλια, σημαίνει ότι κείνται από την πλευρά  της Ελλάδος, στην κυριαρχία της οποίας και ανήκουν.

Προς απόδειξιν  τούτου, σας διαβιβάζω συνημμένως αποσπάσματα από δύο επισήμους χάρτες ήτοι :

α) του Αμερικανικού Ναυτικού επί του οποίου δηλούται ρητώς ότι τα Ίμια ανήκουν στην Ελλάδα και

β)  της Υδρογραφικής Υπηρεσίας η οποία αποτυπώνει την περιοχή και αποδεικνύει ότι τα Ίμια ανήκουν στη Ελλάδα.

Τέλος, καθ’ όσον αφορά τον χάρτη της Imray Laurie Notic and Wilson Ltd, τον οποίο μου στείλατε, σας πληροφορώ ότι είναι λανθασμένος, γι΄αυτό και η ως άνω εταιρία ζήτησε συγγνώμη για τα λάθη της και έδωσε εντολή να αποσυρθεί από την κυκλοφορία.

Γ. Ο ισχυρισμός σας ότι οι Τούρκοι ψαράδες, συνηθίζουν να ψαρεύουν γύρω από τα νερά των νησίδων της Ίμια δε σημαίνει τίποτε άλλο, από του να επιβεβαιώνει και επισήμως τις καταγγελίες της Ελλάδος για την παραβίαση των χωρικών μας υδάτων από τα πάσης φύσεως πλοία της Τουρκίας, όπως παραβιάζεται και ο εναέριος χώρος μας από τα Τουρκικά αεροσκάφη, παρά τις διαμαρτυρίες μας και τις καθημερινές αναχαιτίσεις που γίνονται από τα Ελληνικά πολεμικά πλοία και αεροσκάφη μας. Και

Δ. Ο ισχυρισμός σας ότι τα Τουρκικά διαπλέουν ελευθέρως τα ύδατα των νησίδων της Ίμια, δεν το αμφισβητώ και τούτο γιατί όλα τα πλοία έχουν δικαίωμα να διαπλέουν ελευθέρως τα χωρικά ύδατα μιας άλλης χώρας, αρκεί η διέλευση αυτή να είναι αβλαβής, δηλαδή να μην παραβιάζονται τα δικαιώματα της παράκτιας πολιτείας, τα χωρικά ύδατα της οποίας διαπλέουν, πράγμα το οποίον κάμνουν, όπως είπαμε και ομολογείτε, πολύ συχνά οι Τούρκοι ψαράδες.

ΙΙ. Αναφέρετε στο σημείωμα σας, το επεισόδιο με το πλοίο σας “Figen Akat” το οποίο προσάραξε στα νησάκια της Ίμια και ότι ο καπετάνιος αυτού αρνήθηκα τη βοήθεια Ελληνικού ρυμουλκού. Εγώ βέβαια, δε γνωρίζω ακριβώς πως έχει το επεισόδιο αυτό, αλλά ως νομικός γνωρίζω ότι ο καπετάνιος ενός πλοίου είναι υποχρεωμένος να δεχθεί τη βοήθεια της χώρας στα χωρικά ύδατα της οποίας προσάραξε. Όπως δε, αποδείξαμε ανωτέρω, τα νησάκια της Ίμια ανήκουν στην Ελλάδα και συνεπώς, η αρμοδιότητα των Ελληνικών αρχών εκτείνεται και στα χωρικά της ύδατα. Ως εκ τούτου, ο Τούρκος κυβερνήτης του πλοίου Figen Akat κακώς αρνήθηκε κατ’ αρχήν, τη βοήθεια του Ελληνικού ρυμουλκού, το οποίο τελικά τον οδήγησε στο Τουρκικό λιμάνι Γκαλούκ, υψώνοντας, όπως γράφετε, τα χρώματα της χώρας σας, γιατί έτσι επιβάλλεται από τα ναυτικά έθιμα, όταν ένα πλοίο εισέρχεται στα εσωτερικά ύδατα μιας άλλης χώρας. Όσον αφορά τώρα, για τη διαμαρτυρία του Ελληνικού Υπουργείου των Εξωτερικών, καλώς έγινε, και τούτο καθ’ όσον η χώρα σας ενήργησε πέραν των αρχών της διεθνούς νομιμότητας και κακώς το Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας απέστειλε nota στον Έλληνα Πρέσβη στην Άγκυρα .

III. Αναφέρετε ότι ο Δήμαρχος της Καλύμνου, η οποία απέχει 5,5 ναυτικά μίλια από τα νησάκια της Ίμια, ύψωσε την Ελληνική σημαία, ενώ κάτι τέτοιο δεν είχε συμβεί στο παρελθόν, γι’ αυτό και μερικοί Τούρκοι δημοσιογράφοι ύψωσαν την Τουρκική σημαία την επόμενη ημέρα. Η απάντηση μου στο σημείο αυτό,  είναι ότι ο Δήμαρχος Καλύμνου, καλώς ύψωσε τη σημαία, αφού όπως αποδείξαμε πιο πάνω, με τη δική σας ομολογία, σε συνδυασμό με τις διεθνείς συνθήκες και το διεθνές δίκαιο, τα Ίμια είναι Ελληνικά. Ως εκ τούτου, κάθε Έλληνας έχει το δικαίωμα να υψώνει, όταν θέλει και σε οποιοδήποτε σημείο της Ελληνικής επικράτειας το επιθυμεί, την ελληνική σημαία. Το λάθος λοιπόν και η προβοκάτσια δεν είναι του Δημάρχου Καλύμνου, γιατί αυτός ενήργησε σύμφωνα με τις αρχές της διεθνούς νομιμότητας, αλλά των Τούρκων δημοσιογράφων οι οποίοι, για να αυξήσουν το τιράζ της εφημερίδας τους, προκάλεσαν την ένταση μεταξύ των δύο χωρών μας.

ΙV. Αναφέρετεστο σημείωμα, ότι στη συμφωνία της 4/1/1932 μεταξύ Τουρκίας και Ιταλίας δεν υπάρχει αναφορά για τις μικρονησίδες της Ίμιας και ότι η μόνη αναφορά που γίνεται είναι στο πρωτόκολλο της 28/12/1932 με το όνομα «Kardak», πλην όμως, όπως γράφετε, το πρωτόκολλο αυτό δεν ισχύει, γιατί δεν καταχωρήθηκε στη Γραμματεία της ΚΤΕ, σύμφωνα με το άρθρο 18 του Καταστατικού της.

Η απάντησή μου είναι ότι :

α) Η αναφορά ή όχι των νησίδων της Ίμια στην αρχική συμφωνία της 4/1/1932, δεν έχει καμία νομική σημασία, γιατί τα νησάκια αυτά είναι υπαρκτά και ανήκουν στο αρχιπέλαγος της Δωδεκανήσου.

β) Η μη καταχώρηση του πρωτοκόλλου της 28/12/1932 στη Γραμματεία της ΚΤΕ, δεν ήτο απαραίτητος, γι’ αυτό και δε φρόντισαν τα ενδιαφερόμενα μέρη να το καταχωρήσουν, όταν το συνέταξαν και το υπέγραψαν και τούτο γιατί είχε ήδη καταχωρηθεί η αρχική και κύρια συμφωνία της 4/1/1932, από την οποία αντλούσε την ισχύ του, της οποίας αποτελεί «παράρτημα» και εγένετο εις εκτέλεσιν αυτής, ώστε, αμφότερα τα κείμενα να αποτελούν ενιαίο νομικό σύνολο, σύμφωνα με τις γενικές αρχές του δικαίου το οποίο αποδέχονται όλες οι πολιτισμένες χώρες του κόσμου.

γ) Η πρόβλεψητου άρθρου 18 της ΚΤΕ, όπως θα πρέπει να γνωρίζετε, τελικώς δεν τηρήθηκε από τα Κράτη Μέλη αυτής , χωρίς ποτέ αυτό να έχει καμία συνέπεια για την εγκυρότητα των συμφωνιών που υπέγραφαν μεταξύ τους. Και τούτο γιατί, υπεράνω των οιονδήποτε τυπικών διαδικασιών, υπάρχει ο θεμελιώδης εθιμικός κανόνας pactasundservanda, που είναι υποχρεωτικής εφαρμογής για όλες τις χώρες, οι οποίες οφείλουν να τιμούν την υπογραφή τους.

Ακόμη θα πρέπει να σας πω ότι και σήμερα, τουλάχιστον το 1/3 των κρατών μελών του ΟΗΕ, δεν τηρούν τις ανάλογες προβλέψεις του άρθρου 102 του Καταστατικού Χάρτη, πλην όμως οι συμφωνίες διατηρούν την ισχύ τους, τις επικαλούνται ενώπιον των οργάνων του ΟΗΕ και τις τηρούν γιατί σέβονται την υπογραφή τους.

Τέλος, αναφέρετε στο σημείωμα σας, ότι δήθεν στο παρελθόν, τόσο η Ιταλία, όσο και η Ελλάδα, είχαν προσεγγίσει την κυβέρνηση της Τουρκίας, για την επικύρωση του πρωτοκόλλου και εξ’ αυτού συνάγεται, ότι δήθεν γνώριζαν την ακυρότητα του.

Η απάντηση μου είναι ότι και αν ακόμη δεχθούμε, ως αληθές τις ανωτέρω αναφερόμενες «προσεγγίσεις» και πάλι αυτές δεν έχουν καμία νομική σημασία και ούτε μπορούν να αλλάξουν την υφιστάμενη νομική πραγματικότητα, η μεταβολή της οποίας θα μπορούσε να γίνει μόνο με μια νεότερη συμφωνία, η οποία θα καταργούσε ρητώς την προηγούμενη ή θα περιείχε αντίθετο από την πρώτη περιεχόμενο, πλην όμως κάτι τέτοιο, όπως γνωρίζετε, δεν έγινα ποτέ.

V. Αναφέρετε ότι η Συμφωνία Ειρήνης του 1947, στο άρθρο 14,1 απαριθμεί ένα προς ένα τα νησιά, ως ακολούθως : “Η Ιταλία εκχωρεί στην Ελλάδα κατά πλήρη κυριότητα τας νήσους της Δωδεκανήσου, τας κατωτέρω απαριθμουμένας ήτοι : Αστυπάλαια, Ρόδον ….. και Καστελόριζο, ως και τας παρακείμενας νησίδας, που σημαίνει κατά την άποψη σας, ότι αφού δε μνημονεύει ονομαστικά τα Ίμια δεν αρμόζει να συμπεριλαμβάνονται στις «παρακείμενες νησίδες», γιατί όπως ισχυρίζεστε, απέχουν 5.5 μίλια από το πλησιέστερο νησί της Δωδεκανήσου την Κάλυμνο και ότι τα Ίμια δεν είναι νησί αλλά βράχος.

Η απάντηση μου στα ανωτέρω είναι ότι :

α) Τα Ίμια δεν είναι «βράχος» αλλά νησιά (νησάκια) και τούτο προκύπτει από τον ορισμό του νησιού, που δίδεται από το Διεθνές Δίκαιο, το οποίο προβλέπει ότι «Νήσος είναι μια φυσικώς διαμορφωμένη περιοχή ξηράς περιβραχόμενη υπό ύδατος και παραμένουσα υπεράνω τούτων κατά την πλημμυρίδα……» Συνεπώς, το σύμπλεγμα των νησίδων της Ίμιας, που παραμένουν υπεράνω της πλημμυρίδας είναι νησιά με χλωρίδα και ζωή και όχι βράχοι, με όλα τους τα δικαιώματα, τουτέστιν αιγιαλίτιδας ζώνης και υφαλοκρηπίδας τα οποία, δεν είναι του παρόντος, γι’ αυτό και τα αντιπαρέρχομαι.

β) Τα Ίμια περιλαμβάνονται και νοούνται στην αναφορά «παρακείμενες νησίδες» γιατί απέχουν μόνο 2,5 μίλια από το εγγύτερο Ελληνικό νησί που είναι το Καλόλιμνο, δηλαδή το πλησιέστερο σημείο της Ελληνικής επικράτειας, από όπου πρέπει να γίνει η καταμέτρηση και όχι από την Κάλυμνο, που όπως ισχυρίζεστε απέχει 5,5 μίλια, γιατί δεν έχει καμία σημασία για την κρινόμενη περίπτωση, όπως επίσης δεν θα είχε καμία σημασία η αναφορά για το πόσο απέχει από τη Ρόδο ή την Κρήτη.

Άλλωστε με το πρωτόκολλο της 28/12/32, τα Ίμια εκχωρούνται στην Ιταλία και μνημονεύονται με το Νο 30. Εν συνεχεία, εκχωρήθηκαν στην Ελλάδα, η οποία είναι έκτοτε η διάδοχος αυτής, σύμφωνα με τη Συμφωνία Ειρήνης του 1947.

γ) Στο άρθρο 12 της Συμφωνίας της Λωζάννης του 1923, όπως ανέφερα και στην αρχή της επιστολής μου και στην τελευταία παράγραφο αυτού προβλέπεται ότι : «Στην Τουρκία ανήκουν μόνο οι νήσοι που βρίσκονται σε μικρότερη απόσταση των τριών (3) μιλίων από τις Ασιατικές ακτές». Και όπως είναι γνωστό, η απόσταση από τα Ίμια μέχρι τις Ασιατικές ακτές της Τουρκίας, υπερβαίνει τα 6 ναυτικά μίλια, που σημαίνει ότι βρίσκονται εκτός και πέρα από την Τουρκική επικράτεια, όπως τούτο προβλέπεται ρητώς και από το άρθρο 15 της Συμφωνίας της Λωζάννης, το οποίο προβλέπει ότι : Η Τουρκία παραιτείται υπέρ της Ιταλίας, παντός δικαιώματος και τίτλου. Επί των κάτωθι απαριθμουμένων νήσων …… Αστυπάλαια, Ρόδον …..κ.τ.λ. των καταχομένων νυν υπό της Ιταλίας και των νησίδων των εξ αυτών εξαρτωμένων, που σημαίνει ότι τα νησάκια της Ίμιας με το Νο 30, τα οποία εξεχωρήθηκαν στην Ιταλία και για τα οποία υπάρχει ρητή παραίτηση της Τουρκίας, ανήκουν στο αρχιπέλαγος της Δωδεκανήσου, από το οποίο και εξαρτώνται, αφού η απόσταση τους, από το εγγύτερο νησί του Αρχιπελάγους το Καλόλιμνο, είναι μόνο 2,5 μίλια, ενώ από την Τουρκία, κατά τη δική σας ομολογία, απέχουν 3,8 ναυτικά μίλια, που σημαίνει ότι, και αν ακόμη δεν είχαν εκχωρηθεί στην Ιταλία με τη συμφωνία της 4/1/1932 και πάλι θα της ανήκαν, σύμφωνα με τις προβλέψεις του Διεθνούς Εθιμικού Δικαίου, με την εφαρμογή της αρχής της μέσης γραμμής ή της ίσης απόστασης, όπως αναπτύξαμε ανωτέρω.

Αγαπητέ κύριε Ildem,

Κατόπιν των ανωτέρω, είμαι βέβαιος ότι και εσείς θα έχετε ήδη πεισθεί για τα δικαιώματα της Ελλάδος στα Ίμια και ότι θα καταδικάσετε τους ανόητους δημοσιογράφους της χώρας σας, - γιατί δεν θέλω να πω ότι άσκησαν προβοκάτσια- οι οποίοι δημιούργησαν την έκρυθμη κατάσταση μεταξύ των χωρών μας, που λίγο έλειψε να μας στείλει στον τρελό χορό του πολέμου, η έκβαση του οποίου είναι βέβαιο ότι θα κατέστρεφε τις χώρες μας και θα γύριζε το ρολόι της Ιστορίας με τις καταστροφές που θα μας προξενούσε, εκατό χρόνια πίσω, πέραν από τις εκατόμβες των ανθρωποθυσιών και όταν μάλιστα είναι βέβαιο εκ των προτέρων, ότι ο πόλεμος έχει τεθεί εκτός νόμου και έχει παύσει να προσδίδει νόμιμους τίτλους δικαιώματος ή κυριαρχίας, που σημαίνει ότι με την παρέμβαση των μεγάλων δυνάμεων θα υποχρεωθούμε να επανέλθουμε στις αρχικές μας θέσεις. Και εκείνο που θα απέμενε τελικά για τις χώρες μας, θα ήταν τα τραγικά αποτελέσματα του πολέμου και η υποθήκευση του μέλλοντος των λαών μας στις μεγάλες δυνάμεις, που τελικά θα ήταν οι μόνες που θα οφελούντο από μια τέτοια σύρραξη.

Με την πεποίθηση λοιπόν, ότι και εσείς ασπάζεστε τις απόψεις μου, που είναι άλλωστε σύμφωνες με τις αρχές της Διεθνούς Νομιμότητας αλλά και τους σκοπούς του Ινστιτούτου Διαβαλκανικών Σχέσεων το οποίο, όπως γνωρίζετε, αγωνίζεται για την ενδυνάμωση και ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ των Βαλκανικών Χωρών, αναμένω να αναλάβετε πρωτοβουλίες, τόσον εσείς, όσο και ο εξοχότατος πρέσβης σας κ. Παλμίρ, για την ανάπτυξη των φιλικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών μας, κάτι που θα το εκτιμήσει ο Ελληνικός λαός.

Εάν παρ’ ελπίδα, δεν θελήσετε να συμφωνήσετε με τις απόψεις μου και επιμένετε στις δικές σας, ο δρόμος για την επίλυση της διαφοράς μας, για μία δίκαιη κρίση οδηγεί στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

 

Φιλικώτατα

Θαλής Μυλωνάς

 

Ακολουθούν :

  1. χάρτης ο οποίος απεικονίζει άποψη της θαλάσσιας περιοχής των Ιμίων και των εκατέρωθεν ακτών της Ελλάδας και Τουρκίας από Δορυφόρο.
  2. Μερικές συγχαρητήριες επιστολές :

 

1.  Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Αθήνα 10 Απριλίου 1996

Αγαπητέ κ. Μυλωνά

Σας ευχαριστώ πολύ για την αποστολή της επιστολής και των χαρτών (!!) του κ. Ildem, Συμβούλου ττηςΤουρκικής Πρεσβείας. Είναι αξιοθαύμαστη η θρασύτης των ισχυρισμών και η ανακρίβεια των εκτεθεμένων δήθεν πραγματικών περιστατικών. Βεβαίως έλαβε εκ μέρους σας την απάντηση που άξιζε, αλλά η αδιαφορία των μεγάλων της γης και η ανοχή την οποία επιδεικνύουν, επιτρέπουν στους γείτονες μας να συμπεριφέρονται χωρίς κανένα σεβασμόν προς το δίκαιον και την αλήθειαν.

 

Με φιλία και εκτίμηση

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

 

Κύριον

Θαλή Μυλωνά
Ινστιτούτο Διαβαλκανικών Σχέσεων
Δραγατσανίου 4
10559 Αθήνα

 

2. ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

Διευθυντής

Αθήνα 23-4-1996

Αριθμ. Πρωτ. : 2314

Κύριο

Μυλωνά Θαλή

Πρόεδρο Ινστιτούτου

Διαβαλκανικών Σχέσεων

Δραγατσανίου 4

10559 Αθήνα

 

Αγαπητέ κύριε Πρόεδρε

Ο Πρόεδρος έλαβε την αλληλογραφία σας με τον Τούρκο πρεσβευτή και θα ήθελε να σας ευχαριστήσει για την ενημέρωση και να σας συγχαρεί για τις εμπεριστατωμένες απόψεις που εκφράσατε.

Δεχθείτε, παρακαλώ τις θερμότερες ευχές μας για τις Άγιες ημέρες του Πάσχα.


Με φιλικούς χαιρετισμούς

Σάκη Γεωργιάδου Κυπραίου

 

3. EMBASSY OF THE REPUBLIC OF SLOVENIA

Dear Mr. Mylonas,

Thank you very much for the most interesting material about the Imia issue. It helped me to understand even better the topic, so I can correctly inform my country about the Greek position.

Looking forward for future cooperation.

 

Sincerely yours

 

Miha Vrhunec

Ambassador

Mr. Thalis Mylonas

President

Institute of Inter-Balkan Relations