Πέμπτη
4 Μαρτίου 2021
Ημερήσια ηλεκτρονική εφημερίδα, Αρ. φύλλου 3819RSS FEED
Η άρνηση εμβολιασμού μπορεί να επιφέρει σε ορισμένες ομάδες έννομες συνέπειες
Γράφει ο
Αθανάσιος Μπουρούνης

       Από ειδήμονες πληροφορούμαστε ότι το ισχυρότερο συναίσθημα στον άνθρωπο είναι ο φόβος που το άτομο, ως μονάδα, αδυνατεί να αντιμετωπίσει.

       Στο αρχέγονο συναίσθημα του φόβου, ο άνθρωπος αντέταξε την ελπίδα της ελευθερίας, με την οποία το άτομο έχει τη δυνατότητα να αξιοποιήσει τις δυνατότητές του σε υπέρτατο βαθμό.

       Όσοι παρακολουθούν βιωματικά, είτε οι ίδιοι μέσω των γονιών τους, πώς είναι οργανωμένη και πώς εξελίσσεται η επιχείρηση εμβολιασμού του πληθυσμού, έχουν εντυπωσιαστεί από το επίπεδο της οργάνωσης αυτού του καταφανώς πολύπλοκου εγχειρήματος.

       Η επιχείρηση  «Ελευθερία», είναι μια πρόβα του μέλλοντος  μας. Είναι ελευθερία από την πανδημία, ελευθερία από την τήρηση των περιοριστικών μέτρων που μας καταδυναστεύουν.

       Έγινε  πλέον σε όλους αντιληπτό ότι στην πανδημία η ζωή και η υγεία κάθε ατόμου, συνδέεται με τη ζωή και την υγεία των συνανθρώπων του. Οι περισσότεροι αγωνιούμε πότε θα καταφέρουμε να κάνουμε το εμβόλιο. Οι περισσότεροι, όχι όμως όλοι.

       Και μεταξύ αυτών, περιέργως, όπως προκύπτει από τα τελευταία ρεπορτάζ, αρκετοί εργαζόμενοι στον τομέα υγείας αρνούνται να εμβολιαστούν.

       Οι υγειονομικοί, λόγω της θέσης τους, ορθώς ορίστηκαν να είναι οι πρώτοι που θα εμβολιαστούν. Και όμως, σημαντική μερίδα γιατρών και νοσηλευτών που έχουν δει από πρώτο χέρι το θάνατο και την απελπισία που προκαλεί ο ιός, αρνούνται το εμβόλιο.

       Τα ευρήματα σχετικά με το ποσοστό εργαζομένων στον υγειονομικό τομέα που έχουν αρνηθεί να εμβολιαστούν, είναι συγκλονιστικά. Πρόκειται για υγειονομικό προσωπικό το οποίο υποδέχεται και φροντίζει ηλικιωμένους ασθενείς, ευπαθείς ομάδες και πρόσωπα με υποκείμενα νοσήματα ή μπορεί να έχει επιπλέον την ευθύνη για τους ίδιους τους εμβολιασμού κατά του Covid – 19.

       Είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι να μην έχουν εμβολιαστεί επειδή αρνούνται να συναινέσουν;

       Ωστόσο, σύμφωνα με το Σύνταγμα και την ισχύουσα νομοθεσία ο εμβολιασμός, ως ιατρική πράξη με πιθανές παρενέργειες, προϋποθέτει την ενημερωμένη συναίνεση του ατόμου.

       Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι αποκλείεται η επιβολή κυρώσεων για εκείνους που αρνούνται να εμβολιαστούν, σε ειδικές περιπτώσεις.

       Με ποια νομική βάση μπορούν να επιβληθούν τέτοιες κυρώσεις; Η απάντηση είναι ότι η συναίνεση στον εμβολιασμό δεν επιδρά μόνο στο υποκείμενο της απόφασης. Άρα το κράτος μπορεί να επιβάλει τον εμβολιασμό για ορισμένες κατηγορίες προσώπων.

       Όπως ανάφερε ο καθηγητής Παθολογίας κ. Σκουτέλης «είναι επαγγελματική υποχρέωση και υπευθυνότητα, τηρώντας τον όρκο του Ιπποκράτη οι γιατροί και τον όρκο τους ως λειτουργοί οι υπόλοιποι  υγειονομικοί, να εμβολιάζονται. Οφείλουν να κάνουν το εμβόλιο για να προστατεύσουν όχι μόνο τους εαυτούς τους, αλλά και τους ασθενείς τους που εξ ορισμού είναι ευάλωτοι».

       Ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου κ. Ξενοφών Κοντιάδης τονίζει ότι: «στο πλαίσιο όμως της οργανωμένης κοινωνικής συμβίωσης, η άρνηση εμβολιασμού είναι συνταγματικά ανεκτό να επιφέρει συγκεκριμένες έννομες συνέπειες υπό συνθήκες πανδημίας».

       Επίσης ο καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου  κ. Νίκος Αλεβιζάτος εξέφρασε την άποψη πως κανείς δεν μπορεί να υποχρεώσει κάποιον να εμβολιαστεί εάν αρνείται για σοβαρούς λόγους συνείδησης, προσθέτοντας, ωστόσο, πως «το κράτος οφείλει να απαγορεύσει στο συγκεκριμένο γιατρό, που δεν έχει εμβολιαστεί, να βλέπει ασθενείς και να τον εντάξει σε άλλη υπηρεσία χωρίς να υπάρχει επαφή με ασθενείς».

       Αλλά και ο καθηγητής κ. Θανάσης Διαμαντόπουλος μεταξύ άλλων αναφέρει: «… Όταν ο κοινωνικός σου ρόλος είναι να υπηρετείς τη δημόσια υγεία και εσύ την υπονομεύεις, ως δυνάμει διασπορέας της νόσου που έχεις χρέος να καταπολεμήσεις, τότε δεν είναι δυνατόν ούτε να υπηρετείς αλλά ούτε και να αμείβεσαι ως γιατρός.

 … Μάλιστα ο αρνούμενος να εμβολιαστεί γιατρός, δια της παραλήψεώς του να εμβολιαστεί δεν καθίσταται απλώς ανίκανος να αποτρέψει, ως έχει νομική υποχρέωση, το αρνητικό για το νοσηλευόμενο αποτέλεσμα.

… Ακόμη χειρότερα, πολύ χειρότερα, το προκαλεί ο ίδιος με ενδεχόμενο δόλο εάν τον κολλήσει!! Σε διαφορετική περίπτωση διαπράττει το έγκλημα της έκθεσης προσώπου σε κίνδυνο…».

       Εν κατακλείδι, το αν εμβολιαστεί ένας επαγγελματίας της υγείας δεν μπορεί να θεωρηθεί απλά μια δική του επιλογή όταν έχουμε πανδημία. Ο εμβολιασμός του δεν είναι μόνο ζήτημα προσωπικής απόφασης, αλλά θεμελιώδους επαγγελματικής ηθικής και κοινωνικής ευθύνης.

 

 

-Ο κ. Αθανάσιος Μπουρούνης είναι Επίτιμος Δ/ντής Σχολικής Μονάδας Δ.Ε.