Τρίτη
18 Δεκεμβρίου 2018
Ημερήσια ηλεκτρονική εφημερίδα, Αρ. φύλλου 3012RSS FEED
Happy end
Γράφει η
Μαίρη Ασλάνογλου

Ευτυχισμένο τέλος;

Ευτυχες γεγονός;

Χαρά, γέλια, ευτυχία;...

Τέλος καλό όλα καλά (όπως και στις ταινίες;)

Και βέβαια μπορεί να συμβεί!!

Μήπως δεν υπήρξαν , ή υπαρχουν φορές που νιώθουμε αυτή την ευτυχία και χαρά; Αλλά δυστυχώς δεν κρατάει παντα πολύ.

Πρόσφατα ανακάλυψα , ότι άρχισα να ζω αυτή τη μεγάλη εμπειία που λέγεται ικανοποίηση-ελευθερία-χαρά –γαλήνη-ευτυχία...

Καθώς περπατούσα κι αναζητούσα ποιός ξέρει τι;

Ηρθε έτσι ξαφνικά από το πουθενά μια καινουργια αίσθηση.

Και με ρώτησε το γαλάζιο πλέον, όνειρό μου, που μαζί αγωνιζόμαστε καιρό τώρα.

-Σαν πολύ χαρούμενη δεν είσαι τελευταία;

Πού πήγαν εκείνες οι θολές σκέψεις , οι ασχημες σχέσεις, οι διαπλικτισμοί με τους άλλους ή και με τον ίδιο σου τον εαυτό; Ε;

Πού βρίσκονται οι θλίψεις, οι στεναχωρες αιτίες και οι δυσάρεστοι συν-άνθρωποι γύρω σου; Ε;

Μήπως; Πρέπει να δώσεις περισσότερη προσοχή σε όλα αυτά τα ευχάριστα που σου συμβαίνουν;

Μήπως επιτέλους ήρθε η ώρα και η στιγμή που χρόνια περίμενες να σου συμβεί κάτι τέτοιο;

Για σκέψου;

Για πρόσεξε, τι υπέροχα που είναι όλα γύρω...

Εσύ κι εσύ!!!

Αλήθεια τι όμορφη παρέα! κάνετε εσεις οι δύο!!!

Περίεργο , ε;

Και πρωτόγνωρο ίσως;;;

- Ναι πρωτόγνωρο! Αλλά φυσιολογικό , έτσι θα ‘πρεπε να ζω και να ζούμε τις περισσότερες στιγμές μας;

Αναρωτιόμουν συχνά τι είναι χαρά;

Χαρά είναι γέλιο, εσωτερική ευχαρίστηση, ηρεμία , φωτεινότητα, γαλήνη; Κάποτε μου ευχήθηκε κάποιος ακούγοντας το πρόβλημά μου. Εύχομαι να νιώσεις γαλήνη! Τι είναι αυτό αναλογίστηκα.

Τι σημαίνει γαλήνη; δύσκολο το βλέπω του απάντησα.

Κι όμως τώρα μπορώ να πω με χαρά ότι ένοιωσα την πραγματική γαληνη. Η γαλήνη είναι σαν τη γαλήνια θάλασσα μετά από τ’αγρια κύματα, είναι ηρεμία ψυχική και νοητική μετά από αναστάτωση σκέψεων και καταστάσεων.

Γαλήνη είναι , να κοιμάσαι ήρεμα το βράδυ , ήσυχα κι ανάλαφρα, χωρίς βάρος κάπου εκεί στο στήθος.

Διότι συγχώρεσες τους ανθρώπους που πιθανόν σε πληγωσαν κι εσύ αποφάσισες (με τη βοήθεια του γαλάζιου όνειρου) να πετάξεις τα βάρη σου σαν το αερόστατο , που πετάει ένα ένα τους σάκους του , για ν’ανέβει ακόμα πιο ψηλά!!

Κι από εκεί ψηλά λες και ξαναλες , δεν ήθελα να πέσω χαμηλά πάλι , όμορφα είναι εδώ!!
Θέλω να εύχομαι να μείνω εδω όσο περισσότερο μπορώ!

Να σταθώ στο ύψος μου που λέμε συχνά!

Ναι ήρθε κι αυτό!

Τι ωραία που ειναι εδώ;

Λέτε να τα βλέπω αφ’υψηλού;

Κι ετσι ναναι ωραία είναι

Η αλήθεια είναι ότι απ αλλού την περίμενα κι απ αλλού ήρθαν και η χαρά και η γαλήνη. Θα μου πείτε , μήπως ήξερες που και πως να τις βρείς.

Όχι αλλά ήξερα ότι αν αποφασίσω ν’ αγωνιστώ , θα νικήσω.

Και κάτι σημαντικό θα γίνει , κι έτσι έγινε. Βέβαια έπρεπε πρώτα να ξαναπάθω για να μάθω .

Τουλάχιστον αυτή τη φορά μάλλον κάτι έμαθα . Επιτέλους!!

Κι έτσι ξεκίνησε η αλυσίδα ν’αυξάνεται

Διότι όλα αλυσίδα είναι.

Φόβος ανύπαρκτος, εμπιστοσύνη αρκετή, ευγνωμοσύνη απεριόριστη , αγάπη πολύ κι αρκετή δόση αυτοεκτίμησης και αυτοπροστασίας.

Ναι λοιπόν, θέλω να κάνω το καλό, να είμαι φωτεινή κι αέρινη....

Να διώξω αρχικά όλα τα περιττά και σκουπίδια από μέσα μου (όπως κι έγινε) και να βγω προς τα έξω αλόβητη-αυτούσια κι αυτόνομη.

Θέλω ν’ αναζητησω , να ψάξω και να βρω τώρα την ευτυχία!

Ετσι θα προσθέσω κι άλλο κρίκο στην αλυσίδα.

Να ξυπνήσω από τη νάρκωση καινούργια – φρέσκια-διαφορετική

Και να’χω νέες εμπειρίες – καινούργιες κι αισιόδοξες

Και κάπως έτσι ξεκίνησε η αλυσίδα...

Αρχικά σιδερένια σκληρή στενή, αργότερα ασημένια- και στο τέλος  χρυσή μεγάλη απλόχερη , ευρύχωρη και λαμπερή.

Χαρά – γαλήνη – γελιο – ηρεμία – συγχώρεση.

Και τέλος ευτυχία;

Καλώς την εσύ ήσουν!

Τι όμορφη που είσαι:

Κι όμως σ’έχω ξανασυναντήσει αλλά δεν σου έδωσα και τόση σημασία. Γιατί άραγε;

Γιατί  δεν σε χαιρέτησα ποτέ;

Γιατί σε απέφυγα και δεν σε κοίταξα ούτε μια φορά στα μάτια να σου πω ευχαριστώ.

Σε καλοσωρίζω λοιπόν ευτυχία!!

Ευτυχία είναι να έρχονται οι άλλοι σε σενα με χαρά!

Ευτυχία είναι να περπατάς και να νοιώθεις ότι πετάς.

Ευτυχία είναι να βρεις τον εαυτό σου και να παραμείνεις ο εαυτός σου.

Ευτυχία είναι να έρχοντια σκέψεις απροσκάλεστες κι όχι τόσο ευχάριστες και να τις διώχνεις χωρίς κόπο.

Ευτυχία είναι τόσα, αρκεί να μην τ’αφήνουμε να φεύγουν απαρατήρητα.

Και κάπως έτσι γνώρισα και το Happy end.

Η αρχή και το τέλος μιας νέας φάσης που ξεκίνησε αργά – σταθερά – αποφασιστικά – επίμμονα με έμπνευση το μπλέ βαθύ όνειρο.

Που το κάλεσα – το αναζήτησα – το παρακάλεσα και του υποσχέθηκα ότι θέλω ν’αγωνιστώ και θέλω να τα καταφέρω.

Το μπλε βαθύ όνειρό μου, ήταν – είναι – και θα είναι ο πραγματικός μου εαυτός!

Η έντονη επιθυμία μου να βγώ από την άγνοια, να ζήσω, να τον γνωρίσω, να χαρώ, να γίνω  ανεξάρτητη – ελεύθερη – αισιόδοξη - χαρούμενη – υγιής...

Και να βρω την χαρά – γαλήνη – ηρεμία κι ευτυχία μέσα από εμένα.

Και έτσι το μπλε βαθύ μου όνειρο άλλαξε κι αυτό κι από βαθύ μπλε έγινε γαλαζιο – ασημί – λευκό και γεμάτο λάμψη και φως!!

Και έτσι έγω κι εγώ παίξαμε παρέα και μαζί περπατήσαμε – κλάψαμε – γελάσαμε – ανακαλύψαμε – φανταστήκαμε...

Αλλά τέλος καλό όλα καλά, κερδίσαμε – νικήσαμε κι ευχαριστημένοι και οι δυό ευχόμαστε να ακολουθήσει κι άλλη καινούργια φάση εξίσου δυνατή και γιατί όχι και καλύτερη...

Αριάδνη – Θένια – Χρυσούλα – Πάνο – Μπάμπη – Ιφιγένεια – Χριστίνα – Μαρίνα – Αθηνά

Σας αγαπώ!!!