Πέμπτη
22 Οκτωβρίου 2020
Ημερήσια ηλεκτρονική εφημερίδα, Αρ. φύλλου 3685RSS FEED
Η παρακαταθήκη της Κυρήνειας
Γράφει ο
Δρ. Νίκος Ερρ. Ιωάννου

Όταν συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από το 1821 η Ελλάδα δεν είχε δύναμη και διάθεση να πανηγυρίσει. Ήταν βαθιά χωμένη στην περιπέτεια της Μικρασίας και την επόμενη χρονιά θρήνησε μία Εθνική καταστροφή.

Η μικρή Κυρήνεια είχε Μητροπολίτη τον εθελοντή των Βαλκανικών Πολέμων (1912-1913) Μακάριο Μυριανθέα (μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Μακάριον τον Β΄). Με τον έρανο που διοργάνωσε αγοράστηκε Γαλλικό πολεμικό αεροπλάνο, το οποίο ονομάσθη «ΚΥΡΗΝΕΙΑ» και εδωρήθη στην Μητέρα Πατρίδα το 1928 για την εκατονταετηρίδα της Ανεξαρτησίας.

 

Την προσφορά συνόδευαν οι στίχοι του ποιητή

Ιωάννη Π. Περδίου

 

«Με το ράσο της Κερύνειας που φουσκώνει στον αγέρα

Και με του Λαού τη φλόγα που την Κύπρον πυρπολεί

Δώσαμε το πρώτο Δώρο στη Χρυσή μας την Μητέρα

Κι είθε πρώτο να μας φέρη το δικό της το φιλί!»

Ο γραμματέας της Μητροπόλεως Πολύκαρπος Ιωαννίδης ήταν ο μοναδικός λαϊκός που εξόρισαν οι Άγγλοι μαζί με 3 κληρικούς κατά τη διάρκεια του αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. Ήταν γνωστός ως «Αλατζιένιος» γιατί χρησιμοποιούσε σαν αποκλειστικό ένδυμα την αλατζιά. Το ντόπιο αυτό ύφασμα, καθιερώθη το 1955-59 στο πλαίσιο παθητικής αντιστάσεως και αποφυγής αγοράς των Αγγλικών κασμηριών. Πίστευε ότι ο Αγώνας δεν είχε ολοκληρωθεί από την στιγμή που δεν είχε γίνει η ΕΝΩΣΙΣ.

Το 1974 παρέμεινε εγκλωβισμένος στην αγαπημένη του κουρσεμένη πόλη και μετέβη στην ελεύθερη περιοχή όταν ασθένησε βαρειά. Πέθανε το 1976. Τελευταία του επιθυμία ήταν από τις εισφορές στη μνήμη του να δωρηθεί στην Ελλάδα πολεμικό πλοίο με το όνομα «Κυρήνεια». 

Ήταν αγιάτρευτος ο καημός του, αλλά και όσων από το υστέρημα καταθέσαμε τότε τον οβολό μας, γιατί δεν βρέθηκε Ελληνικό πλοίο να ανακόψει την απόβαση και κατάληψη της μισής Κύπρου. Ομολογουμένως δεν γνωρίζω ούτε που βρίσκεται ο λογαριασμός ούτε τι ποσό συγκεντρώθηκε.

Η Πατρίδα μας ετοιμάζεται να εορτάσει πανηγυρικά τα διακόσια χρόνια από την έναρξη της Επαναστάσεως για απελευθέρωση. Όμως ο προαιώνιος εχθρός καιροφυλαχτεί και απειλεί να μας «δώσει μαθήματα ίδια με το 1922».

Ας ακούσουμε λοιπόν την Φωνή της Κυρήνειας, ας ζωντανέψουμε το όνειρο των δωρητών του αεροπλάνου, ας αφουγκραστούμε την τελευταία επιθυμία του Πολύκαρπου και ας αποδείξουμε ότι προέχει των εορτασμών η επαγρύπνιση για αποτροπή νέων δεινών. Ο άοκνος πρέσβης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αθήνα μπορεί να τεθεί επικεφαλής επιτροπής για να επαναδραστηριοποιηθεί εκείνος ο λογαριασμός.

Είμαστε πάρα πολλοί που βρήκαμε μετά την προσφυγιά ανοικτή φιλόξενη αγκαλιά και ίσες ευκαιρίες για προκοπή στην Ελλάδα.

Το χρέος μας λοιπόν είναι πολύ μεγαλύτερο από ένα απλό ευχαριστώ!