Πέμπτη
17 Ιανουαρίου 2019
Ημερήσια ηλεκτρονική εφημερίδα, Αρ. φύλλου 3041RSS FEED
Σκοπιανό: Το πρόβλημα είναι το όνομα!!
Γράφει ο
Ιωάννης Γ. Κουλούρης

Όπως έχω επισημάνει επανειλημμένα στο παρελθόν το μεγάλο μειονέκτημα της συμφωνίας των Πρεσπών είναι η ονομασία του κράτους των Σκοπίων.

Η πρόταση ενός ονόματος με γεωγραφικό προσδιορισμό, (Βόρεια Μακεδονία), ήταν μία λανθασμένη και επιπόλαιη ιδέα της τότε Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας,  γιατί ό όρος Βόρεια Μακεδονία, αυτομάτως υποδηλώνει την ύπαρξη και κάποιας Νότιας Μακεδονίας, (εν προκειμένω της Ελληνικής Μακεδονίας), και κατ’ επέκταση και την ιστορική, εθνολογική και γλωσσική συσχέτιση των δύο λαών που κατοικούν τις περιοχές αυτές, πράγμα βέβαια τελείως ανακριβές σε βάρος της Ελληνικής Μακεδονίας. Ευτυχώς η ονομασία αυτή δεν υλοποιήθηκε τότε λόγω της άρνησης των Σκοπίων να αποδεχτούν το αυτονόητο erga omnes,   ότι δηλαδή αυτή θα έπρεπε να ισχύει για όλες τις χρήσεις, (π.χ. βορειομακεδονική γλώσσα, βορειομακεδονικός λαός  κλπ).

Το μέγα θέμα εδώ είναι βέβαια πού θα παραπέμπει ο σκέτος όρος Μακεδονία, και στο σημείο αυτό τα Σκόπια με τη συνεχή προπαγάνδα και την αδράνεια των κατά καιρούς Ελληνικών Κυβερνήσεων, είχαν καταφέρει ώστε για την κοινή γνώμη διεθνώς ο σκέτος όρος Μακεδονία παρέπεμπε στα Σκόπια. Το γεγονός αυτό, αν και δυσμενές για την Ελλάδα, δεν είχε ουσιαστική σημασία, γιατί τα Σκόπια επισήμως είχαν προσωρινά  αναγνωριστεί ως FYROM, και η Ελλάδα είχε το δικαίωμα άσκησης βέτο σε οποιαδήποτε προσπάθεια τους να χρησιμοποιούν άλλο όνομα, καθώς και στην είσοδό τους στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, ακόμα και με το όνομα FYROM.

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε σε μία άκρως ευνοϊκή για τη χώρα μας συγκυρία, όπου ξένες δυνάμεις, πίεζαν αφόρητα τα Σκόπια να επιλύσουν την ονοματολογική διαφωνία με τη χώρα μας, προκειμένου να τα εντάξουν στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ.

Αντί όμως να αξιοποιήσει τη συγκυρία αυτή και να διορθώσει την τότε γκάφα της ΝΔ ξεκινώντας τη διαπραγμάτευση από μία νέα σωστή, δίκαιη και βιώσιμη ονομασία, θεώρησε ότι βρήκε την ευκαιρία να υλοποιήσει τις ανιστόρητες και εθνομειοδοτικές απόψεις που είχαν ανέκαθεν για το θέμα αυτό  οι αριστερίστικες συνιστώσες του, και τις άλλες υποχωρήσεις που σκόπευε να κάνει, ή τις υποσχέσεις που τυχόν είχε δώσει στους ξένους, και να τα καταλογίσει σε βάρος της ΝΔ. Προχώρησε όμως ακόμα παραπέρα και εγκατέλειψε στην ουσία και την ιδέα του erga omnes, διατυπώνοντας έτσι τη συμφωνία ώστε να έχουν την δυνατότητα οι σκοπιανοί να ισχυρίζονται ότι αυτή τους δίνει το δικαίωμα να χαρακτηρίζουν  γλώσσα τους ως μακεδονική και τους ίδιους ως μακεδόνες. Η συμφωνία όμως αυτή είχε και μία ακόμα τραγική συνέπεια, γιατί επιτρέπει σε κάποιους ( είτε από γνήσια πατριωτική ευαισθησία είτε από διάθεση καπηλεύσεως των πατριωτικών θεμάτων), να ισχυρίζονται η δημοκρατία πρόδωσε τη Μακεδονία μας.

Όπως έχω γράψει επανειλημμένα στο παρελθόν, η ονομασία πρέπει να είναι μία ενιαία και αδιάσπαστη λέξη, η οποία μπορεί μεν να περιέχει ως δεύτερο συνθετικό τον όρο μακεδονία, όμως να μην μπορεί ποτέ ο όρος αυτός να αποσυνδέεται από το πρώτο συνθετικό,  που πρέπει να είναι ένας εθνολογικός ή ιστορικός επιθετικός προσδιορισμός που να διακρίνει τη χώρα των Σκοπίων και τους κατοίκους της,  εθνολογικά, ιστορικά, γλωσσικά αλλά και γεωγραφικά από την Ελληνική Μακεδονία. Επίσης στη σχετική συμφωνία πρέπει να αναφέρεται ρητά ότι κάθε χρησιμοποίηση σκέτου του όρου Μακεδονία θα παραπέμπει στην Ελληνική Μακεδονία. Προσωπικά ως τέτοια ονομασία έχω προτείνει τη λέξη Γιουγκομακεδονία (αγγλικάYugomakedonia), η οποία εκτός των άλλων πλεονεκτημάτων που έχω αναλύσει, δηλώνει αυτό που πράγματι είναι η χώρα αυτή.

Για όλους τους ανωτέρω λόγους θεωρώ ότι η συμφωνία των Πρεσπών είναι εντελώς απαράδεκτη, εθνοπροδοτική και πρακτικά ανεφάρμοστη, και οι συνέπειες της μπορεί να συγκριθούν μόνο με αυτές της Μικρασιατικής καταστροφής, με ότι αυτό σημαίνει για όσους την ψηφίσουν.