Τρίτη
21 Αυγούστου 2018
Ημερήσια ηλεκτρονική εφημερίδα, Αρ. φύλλου 2893RSS FEED
Η Βαγγομυκίνη (Vancomycin)
Γράφει ο
Νίκος Καλλιακμάνης

Ισχυρό αντιβιοτικό κατά των Gram+ μικροβίων και ορισμένων στελεχών Enterococus.

Παρασκευάζεται από βακτήρια του εδάφους (Amycolatopsis) orientalis. Απομονώθηκε το έτος 1953 από τον Edmund Kornfeld από δείγμα εδάφους από το Βόρνεο.

Χορηγείται για την αντιμετώπιση επιπλοκών δερματικών νόσων – σηψαιμίας – μηνιγγίτιδας από MRSA.

 Μέτρηση των πυκνοτήτων της στο αίμα πρέπει να γίνεται κυρίως κατά την ενδοφλέβια χρήση.

Αποτελεί ιδανική θεραπευτική λύση για τους ασθενείς που δεν μπορούν να λάβουν πενικιλίνες ή που δεν ανταποκρίνονται θεραπευτικά σε αυτές ή και σε κεφαλοσπορίνες ή σε λοιμώξεις με σταφυλόκοκκο που εμφανίζει αντίσταση.

Το φάρμακο χορηγείται δια του στόματος στη θεραπεία της κολίτιδας από Clostr. Difficile.

Η εμφανισθείσα αντίσταση των εντερόκοκκων στο φάρμακο είχε σαν αποτέλεσμα την τύπωση οδηγιών από ειδικά κέντρα για την κατευθυνόμενη χρήση της.

Οι οδηγίες αυτές έχουν ως εξής:

  • Χορήγηση vancomycin σε ευαίσθητα προς το φάρμακο μικρόβια ανθεκτικά στην  πενικιλίνη (MRSA).
  • Χρήση φαρμάκου στα ανθεκτικό σε πολλά φάρμακα στελέχη σταφυλόκοκκού.
  • Χορήγηση vancomycin στα άτομα που εμφανίζουν σοβαρή αλλεργία στις πενικιλίνες.
  • Χορήγηση του φαρμάκου στην ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα που προκαλείται από το  C. Difficile, ειδικά στις περιπτώσεις που η νόσος δεν ανταποκρίνεται στη χορήγηση Metronidazole, Χορήγηση από του στόματος.
  • Προφυλακτική κάλυψη για ενδοκαρδίτιδα σε επεμβάσεις σε άτομα με υπερευαισθησία (αλλεργία) στις πενικιλίνες.
  • Προεγχειριτική προφύλαξη σε άτομα που χειρουργούνται για ενδοπροσθέσεις (καρδιακές βαλβίδες – stents χοληφόρων) στα νοσοκομεία που έχουν σημειωθεί MRSA ή MRSE (methicillicin susceptible).
  • Αρχική εμπειρική αντιβιοτική θεραπεία για πιθανή λοίμωξη από MRSA εν αναμονή της καλλιέργειας και του προσδιορισμού των μικροβίων.
  • Χορήγηση vancomycin στην πρωτοπαθή σκληρηντική χολαγγειίτιδα.

Η vancomycin θεωρείται ότι αποτελεί την τελευταία λύση για την θεραπεία της σηψαιμίας και των λοιμώξεων του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος, δέρματος, λοιμώξεις οστών που προκαλούνται από  Gram+ μικρόβια.

Η μικρότερη συγκέντρωση του φαρμάκου στο αίμα για το παρακάτω μικρόβια είναι:

Για:

  • Staphylococcus aureus: 0,25 μg/ml – 4,0 μg/ml
  • Staphylococcus aureus: 1 μg/ml – 138 μg/ml (MRSA)
  • Staphylococcus epidermidis ≤ 0,12 μg/ml – 6,25 μg/ml

 

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

Συνήθεις παρενέργειες ≥ 1% των ασθενών είναι: τοπικές προς στην χορήγηση του IV φαρμάκου à Νεφροτοξικότητα (0,1% - 1%) η οποία επιτείνεται με την χρήση αμινογλυκοσιδών – ωτοτοξικότητα.

Σπάνια εμφανίζεται (0,1%) των ασθενών: αναφυλαξία – τοξικότητα επιδερμική νεκρόλυση – πολύμορφο ερύθημα – σύνδρομο «ερυθρού ατόμου» - επιλοιμώξεις – θρομβοπενία – ουδετεροπενία – λευκοπενία – κνησμός – DRESS σύνδρομο [Drug +Reaction + eosinophilia + systemic symptoms] δηλαδή, συστηματικά συμπτώματα + υωσινόφιλα εφειλόμεντα σε φάρμακα.

Η χρήση vancomycin προκαλεί δημιουργία αντισωμάτων κατά των αιμοπεταλίων. Επίσης με αποτέλεσμα μεγάλη θρομβοπενία, αιμορραγική διάθεση, πετίχειες, εκχυμώσεις, πορφύρα.


Ενιαίος Ευρωπαϊκός Αριθμός Έκτακτης Ανάγκης