Σαββατοκύριακo
23-24  Ιουνίου 2018
Ημερήσια ηλεκτρονική εφημερίδα, Αρ. φύλλου 2834RSS FEED
Η εκχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας απαρχή του διαμελισμού της χώρας μας
Γράφει ο
Θαλής Μυλωνάς

Εν όψει των συζητήσεων Ελλάδος-Fyrom για την επίλυση της διαφορών  μας και δη του ονόματος μέχρι του προσεχούς Ιουλίου, που θα συνέλθει η Συνδιάσκεψη του ΝΑΤΟ, προκειμένου να αποφασίσει για την ένταξη ή όχι της γείτονας χώρας, θα ήθελα να ενημερώσω το ευρύτερο κοινό πως έχουν στην πραγματικότητα τα γεγονότα, για να αποκτήσει πλήρη γνώση του προβλήματος, αλλά και το άστοχο της Κυβερνητικής πρωτοβουλίας να ξεκινήσει νέες συνομιλίες σε μία εποχή που όλα δείχνουν ότι εξυφαίνεται, από εχθρούς και φίλους, συνωμοσία σε βάρος της χώρας μας και εξηγούμαι :

Η Συμφωνία της Νέας Υόρκης του 1995, την οποίαν δυστυχώς διατηρούν ακόμη σε ισχύ, ενώ θα έπρεπε να είχε καταγγελθεί, στο άρθρο 11 παρ. 1 αυτής προβλέπει ότι : «Η Ελλάδα υποχρεούται να μην εναντιώνεται σε αιτήσεις εισόδου της FYROM σε διεθνείς, πολυμελείς και περιφερειακούς οργανισμούς και θεσμούς, στους οποίους είναι ήδη μέλος» (δηλαδή στο ΝΑΤΟ, στην Ε.Ε. κ.τ.λ.), «πάντως η Ελλάδα επιφυλάσσεται να εναντιώνεται σε συμμετοχή της FYROM σε τέτοιους διεθνείς μηχανισμούς στο βαθμό που η FYROM αναφέρεται σε αυτούς τους Οργανισμούς με όνομα διαφορετικό (π.χ. Δημοκρατία της Μακεδονίας) από αυτό που έχει υιοθετήσει η παράγραφος 2 της απόφασης 817 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (δηλ. FYROM).

Η FYROM όμως έκτοτε και μέχρι σήμερα δεν επωφελήθηκε της προνομιακής αυτής πρόβλεψης της συμφωνίας και δεν υπέβαλε αίτηση για ένταξή της στο ΝΑΤΟ και τούτο γιατί είναι προφανές ότι από τη στιγμή που παρεχώρησε στους Αμερικανούς στρατιωτικές βάσεις στο έδαφός της και έγινε μέλος του Οργανισμού του ΝΑΤΟ, «Συνεργασία για την Ειρήνη» και του προγράμματός του «συνεργασία για δράση»,  υπερκαλύπτει τις οποιεσδήποτε στρατιωτικές της ανάγκες της.

Ως εκ τούτου θα έλεγα, ότι δεν έχει πλέον ιδιαίτερο ζήλο για την επίσπευση της ένταξής της στο ΝΑΤΟ.

Παρά ταύτα οι Σκοπιανοί επιδιώκουν επί εικοσιπέντε περίπου χρόνια να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ, όχι με το επίσημο όνομά τους που είναι FYROM, με το οποίο έγινε δεκτή η χώρα τους στον ΟΗΕ το 1993, με την συμπαράσταση της Ελλάδας, αλλά με το παράνομο και αυθαίρετο όνομα Δημοκρατία της Μακεδονίας, με το οποίο ονοματοθέτησε τον εαυτό της, με σκοπό να το «νομιμοποιήσει» με τη σύμφωνη (θετική) ψήφο της Ελλάδας, γιατί γνωρίζει ότι είναι null and void, δηλ. άκυρο και ανίσχυρο και συνεπώς όχι υποχρεωτικό και όχι δεσμευτικό για τη διεθνή Κοινότητα και κυρίως για την Ελλάδα η οποία θίγεται άμεσα στα εθνικά της συμφέροντα.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να πούμε, για πολλοστή φορά ότι το όνομα Δημοκρατία της Μακεδονίας, έρχεται σε αντίθεση με την ουσιαστική τους ταυτότητα, η οποία είναι Σλάβικη, όπως έχουν δηλώσει οι ηγέτες τους, ο Κύρο Γκλιγκόροφ, ο Δημητρώφ, ο Εμβέρ Χότζα, ο Τζαφέρη, ο Ζέλεφ κτλ.

Ως εκ τούτου η εγκατάσταση των Σκοπιανών (των Σλάβων) στη Μακεδονία δεν τους προσδίδει βέβαια τη Μακεδονική ταυτότητα, όπως δηλώνει η Ακαδημία, ούτε η πλαστογράφηση της Ιστορίας μας και η οικειοποίηση του πολιτισμού μας κτλ. αλλά η εκχώρηση του ονόματος,  Δημοκρατία της Μακεδονίας με τη σύμφωνη γνώμη της   Ελλάδος,  το οποίο διεκδικούν με τόσο πάθος και τούτο γιατί το όνομα, θα αποτελέσει για αυτούς το όχημα του αλυτρωτισμού και των επεκτατικών τους σχεδίων στο μέλλον δηλαδή, στο διαμελισμό της χώρας μας, όπως από αιώνες σχεδίαζαν οι βόρειοι γείτονές μας, προκειμένου να προσαρτήσουν τη Θεσσαλονίκη και την Καβάλα στις χώρες τους και να αποκτήσουν έξοδο στις ζεστές θάλασσες του Αιγαίου.

Τον κίνδυνο αυτό,  όπως είναι γνωστό, τον είχε διαγνώσει και ο Υπουργός των Εξωτερικών της Αμερικής Edward Stettinιus από το 1944, όταν ο Τίτο επιχείρησε την ίδρυση Ανεξάρτητης και Ενιαίας Μακεδονίας και είχε επιστήσει την προσοχή των διπλωματικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, για τις ενέργειες αυτές που αποτελούσαν πρόσχημα για επιθετικές ενέργειες σε βάρος της Ελλάδος.

Σήμερα όμως  με την αλλαγή των διεθνών συνθηκών οι τότε φίλοι μας οι Αμερικάνοι  άλλαξαν πολιτική  και άρχισαν να εξυφαίνουν σιγά-σιγά και σε συνεργασία με τους Σκοπιανούς, συνωμοσία σε βάρος της χώρας και ιδού η απόδειξη.

Το 1994, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου κήρυξε τον οικονομικό αποκλεισμό των Σκοπίων (embargo) ασκώντας νομίμως αμυντικά μέτρα κατά του προπαγανδιστικού εκτροχιασμού των Σκοπιανών, κατά της χώρας μας, η Κυβέρνηση τότε των ΗΠΑ, έστειλε στη χώρα μας τον υφυπουργό τους επί των εξωτερικών Richard Holboorg να συναντήσει τον ασθενή Πρωθυπουργό μας, για να μονογράψει την έτοιμη από τους ίδιους τη Συμφωνία της Νέας Υόρκης του 1995, με την οποία τον παγίδευσαν ύπουλα να παραιτηθεί η Ελλάδα από του δικαιώματος να προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την επίλυση της διαφοράς μας για το όνομα (το οποίο του απέκρυψαν κάτω από τις υπ΄αριθμ. 845 και 817/1993 Αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας άρθρο 21 παρ. 2 της συμφωνίας) γιατί ήταν βέβαιοι ότι η απόφασή του θα ήταν υπέρ της Ελλάδας, γιατί ποιός Ανώτατος Δικαστής που σέβεται στοιχειωδώς τον εαυτό του, θα δικαίωνε τη FYROM,  αυτό το τεχνητό κατασκεύασμα της Επιτροπής Μαντιτέρ, η κρατική υπόσταση της οποίας ήταν και είναι αμφισβητήσιμη, αφού δεν διαθέτει τις προϋποθέσεις που απαιτεί το διεθνές δίκαιο, για να αναγνωριστεί ως ανεξάρτητο Κράτος, που έχει κλέψει  ξένο όνομα και στηρίζεται στην πλαστογραφημένη Ιστορία ενός άλλου λαού, τη στιγμή μάλιστα που το συνονθύλευμα των κατοίκων της αποτελεί ένα μωσαϊκό λαών, Σλάβων, Βούλγαρων, Αλβανών, Ελλήνων, Σέρβων, Ρουμάνων, Τούρκων, , Αθίγγανων κτλ. που δεν διαθέτουν ούτε καν τα στοιχεία συγκρότησης της εννοίας του λαού, ενώ τέλος στο άρθρο 11 παρ. 1 η Συμφωνία ήταν σκοπίμως  διατυπωμένη με ασάφεια και χωρίς ρητές προβλέψεις, για να επιδέχεται διάφορες ερμηνείες.

Το αποτέλεσμα δε του αποκλεισμού του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, ήταν να οδηγηθούμε στην διαμεσολάβηση του πιστού τους οργάνου του Μάθιου Νίμιτς, η μεσολάβηση του οποίου υπήρξε απαράδεκτη, μεροληπτική και ατελέσφορη που απέδειξε ότι αυτός δεν ήταν μεσολαβητής αλλά ένας αχρείος αποικιοκράτης που ενεργούσε βάσει σχεδίου, για  να μας επιβάλει την λύση εκχώρησης του ονόματος της Μακεδονίας, στους Σκοπιανούς,  για τον οποίον είχαμε εκφράσει τις επιφυλάξεις μας από την αρχή και ιδού τα αποτελέσματα.

Ήδη οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε κρίσιμη φάση, καθ’ όσον ο Σκοπιανός Πρωθυπουργός δήλωσε ότι <<δεν μπορεί να προχωρήσει στην αλλαγή του Συντάγματος της χώρας του >> στο οποίο υπάρχουν προβλέψεις αλυτρωτισμού, αλλά και πρόβλεψης  για το όνομα της χώρας τους, ως Δημοκρατία της Μακεδονίας. Επί του σημείου δε αυτού θα ήθελα να σημειώσω ότι, σύμφωνα με τις αναγκαστικές διατάξεις (jus cogens) του Διεθνούς Δικαίου, αλλά και τη διεθνή νομολογία, οι κανόνες αυτών  κατισχύουν του εσωτερικού Νόμου η του Συντάγματος μιας χώρας και ότι καμία χώρα δεν μπορεί να επικαλεστεί το Σύνταγμά της για να υποστηρίξει διεθνώς τυχόν δικαιώματά της ή να αποφύγει τις διεθνείς της υποχρεώσεις , όπως έχει γίνει αποδεκτό από πολλές δικαστικές αποφάσεις (όπως π.χ. cases, zones, Greco-Bulgaria, Community, Albania claims, Polis National, κτλ), γιατί έρχεται σε αντίθεση  με τις αρχές της Ισότητας και της Δικαιοσύνης, που έχουν κωδικοποιηθεί στον Κατ. Χάρτη του ΟΗΕ.

Βέβαια οι Σκοπιανοί για να δικαιολογήσουν την πλαστογράφηση της Ιστορίας μας και την αυθαίρετη οικειοποίηση του πολιτισμού μας, ισχυρίζονται ότι δήθεν έδωσαν στην χώρα τους το όνομα Δημοκρατία της Μακεδονίας και με Συνταγματική πρόβλεψη, ασκώντας το δικαίωμα του «αυτοπροσδιορισμού» (self-defined), πλην όμως η άσκηση του δικαιώματος αυτού, όπως και γενικώς των οιωνδήποτε δικαιωμάτων, φτάνει μέχρι του σημείου, που να μην θίγονται τα δικαιώματα των άλλων, όπως εν προκειμένω των δικαιωμάτων της Ελλάδος και ως εκ τούτου είναι άκυρα και ανίσχυρα,  γιατί έρχονται σε αντίθεση με την διεθνή νομιμότητα, η οποία απαγορεύει την αυθαίρετη και παράνομη άσκησή τους όπως  π.χ.

  Α. Από το διεθνές εθιμικό και συμβατικό δίκαιο, το οποίο θεωρεί την κυριαρχική ισότητα και την πολιτική ανεξαρτησία των κρατών, αναγκαστικό δίκαιο, jus cogens, που όμως οι Σκοπιανοί δεν σέβονται και το παραβιάζουν με λόγους, έργα και πολύ θράσος εντελώς παράνομα και ιδία με την προπαγάνδα τους, την οποίαν εμείς δυστυχώς δεν αντιμετωπίσαμε όπως έπρεπε από την αρχή.

Η προπαγάνδα δε των Σκοπιανών  έχει υπερβεί κάθε όριο ανοχής και νομιμότητας, η οποία σύμφωνα με απόφαση του ΟΗΕ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως επίθεση εναντίον μας, με συνέπεια να έχουμε το δικαίωμα να λάβουμε όλα τα νόμιμα αμυντικά μέτρα εναντίον τους, πλην όμως εμείς ουδέν πράξαμε.

  Β. Από τις αρχές της δικαιοσύνης και τα ίσα δικαιώματα των άλλων κρατών, που σημαίνει ότι οι Σκοπιανοί όταν χρησιμοποιούν το όνομα ή τον όρο «Μακεδονία», παραβιάζουν τουλάχιστον τα ίσα ή μεγαλύτερα δικαιώματά μας και τις αρχές της δικαιοσύνης, για αυτό και δεν θα μπορέσουν  να νομιμοποιήσουν το όνομα «Μακεδονία», σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο το οποίο υπερισχύει του εσωτερικού δικαίου μιας χώρας, όπως π.χ. είναι το Σύνταγμα των Σκοπιανών και γιατί ακόμη προσβάλει τις αρχές και τους κανόνες του Κατ. Χάρτη του ΟΗΕ.

  Γ. Από τις διεθνείς συμφωνίες που υπογράφουν μεταξύ τους οι διάφορες χώρες (pacta sund servanda) όπως οι Σκοπιανοί, οι οποίοι ενώ υπέγραψαν τη συμφωνία της Νέας Υόρκης, όχι μόνο δεν την εφάρμοσαν αλλά απεναντίας την χρησιμοποίησαν δολίως, για να άρουμε εμείς τον εμπορικό αποκλεισμό τους (embargo) και να αναλάβουμε υποχρεώσεις απέναντί τους, ενώ θα έπρεπε από την πρώτη στιγμή να τους καταγγείλουμε για τις διάφορες παραβιάσεις τους, σε βάρος μας όπως η ένταση της προπαγάνδας τους και της πλαστογραφίας της ιστορίας μας και του πολιτισμού μας, με το τεράστιο έντυπο υλικό που εφοδίασαν όλες τις Βιβλιοθήκες και τα Πανεπιστήμια του κόσμου, αρκεί να σας πω ότι στην Νέα Βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας έχουν αποστείλει τόνους ολόκληρους από την πλαστογραφημένη ιστορία μας.

  Δ. Από τις γενικές αρχές του Δικαίου, τις οποίες αποδέχονται όλες οι πολιτισμένες χώρες του κόσμου, τις εφαρμόζουν τα Εθνικά Δικαστήρια αλλά και το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, (άρθρο 38 παρ. γ΄ του Καταστατικού του)  καθόσον η πλαστογραφία της ιστορίας ενός λαού, η οικειοποίηση των ιστορικών ηγετών του, η αυθαίρετη υφαρπαγή του πολιτισμού του, η απάτη, η αυθαιρεσία, η κατάχρηση, κτλ. αποτελούν εγκλήματα και δέον να τυγχάνουν προστασίας, σύμφωνα με το Διεθνές και το Εσωτερικό Δίκαιο κάθε χώρας.

  Ε. Από τη Διεθνή Συνθήκη της Ουνέσκο του 1970, η οποία κυρώθηκε με Νόμο από τη Ελλάδα (1103/22/29/12/80) και η οποία προβλέπει μεταξύ των άλλων ότι η ιστορία, ο πολιτισμός και οι ηγετικές προσωπικότητες κάθε χώρας αποτελούν πολιτιστικά αγαθά της (τα οποία αναγνωρίζονται και προστατεύονται από τις διεθνείς συνθήκες και τη διεθνή νομιμότητα). Πολιτιστικά δε αγαθά είναι όλα εκείνα που προβλέπονται από τους Νόμους και αναφέρονται, στην αρχαιολογία, την προϊστορία, την ιστορία, την φιλολογία, την τέχνη, την επιστήμη κτλ. και κατατάσσονται  στη ζωή του έθνους, στη στρατιωτική  ιστορία, στα γεγονότα ιστορικής σημασίας, σε προσωπικότητες και σε ηγέτες μιας χώρας, στα αρχαιολογικά ευρήματα, μνημεία, αγάλματα, γλυπτά πάσης φύσεως κτλ. τα οποία χρήζουν της προστασίας της χώρας στην οποίαν ανήκουν.

Συμπέρασμα των ανωτέρω αναφερθέντων είναι ότι η χώρα μας, σε συνάρτηση με τα άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζει, βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα, με κίνδυνο να βρεθεί, λόγω αλλεπάλληλων λαθών, σε κατάσταση παρόμοια με τη Βόρειο Αφρική και την Αραβική άνοιξη και να δούμε τότε, πώς  θα  ξεμπλέξουμε,   που σημαίνει ότι θα πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα αποτροπής, πριν έλθει το μοιραίο, γιατί οι καιροί δυστυχώς ου μενετοί και αυτά είναι.

        Α. Η άμεση διακοπή των συνομιλιών εάν και εφόσον οι Σκοπιανοί επιμένουν στη χρησιμοποίηση του ονόματος ή όρου της Μακεδονίας.

        Β. Η άμεση αποδοκιμασία και ανάκληση του Μάθιου Νίμιτς, λόγω της ατελέσφορης και προκλητικά μεροληπτικής συμπεριφοράς του, εναντίον της χώρας μας, με σκοπό να μας επιβάλλει εντελώς παράνομα τη βούλησή του, για την εκχώρηση του ονόματος Μακεδονία στους Σκοπιανούς.

        Γ. Η  καταγγελία της ενδιάμεσης συμφωνίας της Νέας Υόρκης του 1995, προκειμένου να επανέλθουμε στην κανονικότητα των σχέσεών μας, με τους Σκοπιανούς, όπως τούτο καθορίζεται από το εθιμικό δίκαιο, τις καθιερωμένες διεθνείς σχέσεις μεταξύ των λαών, τον  Κατ. Χάρτη του ΟΗΕ, και το Διεθνές Δίκαιο.

        Δ. Η  συγκρότηση Επιτροπής Διαφώτισης της Παγκόσμιας Κοινής Γνώμης στο Υπουργείο των Εξωτερικών, για να αντιμετωπίσει το έγκλημα που έχει διαπραχθεί σε βάρος της χώρας μας, από τους Σκοπιανούς με την προπαγάνδα τους, με την ασύδοτη πλαστογραφία της Ιστορίας μας, με την αυθαίρετη οικειοποίηση και υφαρπαγή του πολιτισμού μας.

        Ε. Η  Έκκληση της Παγκόσμιας Επιστημονικής και Ακαδημαϊκής Κοινότητας, των Πανεπιστημίων, των Πνευματικών Ιδρυμάτων αλλά και των Παγκοσμίου φήμης πνευματικών Προσωπικοτήτων, να γνωμοδοτήσουν  σχετικώς με την Ελληνικότητα της Μακεδονίας και την καταδίκη των Σκοπιανών, για την πλαστογράφηση της Ιστορίας και την αυθαίρετη οικειοποίηση του Πολιτισμού μας.

        ΣΤ. Η κινητοποίηση των απανταχού της Γης Ελλήνων Ομογενών, με την καθοδήγηση των Πρεσβειών και των Προξενείων μας, για την ενημέρωση των χωρών στις οποίες είναι διαπιστευμένοι, για την συνωμοσία απάτης και πλαστογραφία σε βάρος της χώρας μας, η υιοθέτηση της οποίας, από οιανδήποτε χώρα θα πρέπει να θεωρείται ως εχθρική πράξη σε βάρος της χώρας μας αλλά και σε βάρος των αρχών και αξιών της Δικαιοσύνης και του Πολιτισμού, της Παγκόσμιας Κοινότητας.

Εν όψει λοιπόν των ανωτέρω, το θέμα ένταξης της FYROM στο ΝΑΤΟ, όπως αντιλαμβάνεστε  θα διαιωνίζεται, όσο θα εκκρεμεί και η εκ μέρους της Ελλάδας εκχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς, καθώς και οι Αμερικανοί δεν νομίζω να πολύ ενδιαφέρονται παρά τα αντιθέτως διαδιδόμενα, μετά την εγκατάσταση των στρατιωτικών τους βάσεων στο υπογάστριο της Ρωσίας, οι οποίες μαζί με τις βάσεις του Κοσσόβου υπερκαλύπτουν τις οποιεσδήποτε στρατιωτικές τους ανάγκες, αν σκεφτεί κανείς ότι είναι τόσο μεγάλες, που μπορεί κανείς να τις διακρίνει και από τη Σελήνη.

 

-Ο Δρ. Θαλής Μυλωνάς είναι Πρόεδρος του Ινστιτούτου Διαβαλκανικών Σχέσεωνμε Συμβουλευτικό ρόλο στο ECOSOC του ΟΗΕ.


Ενιαίος Ευρωπαϊκός Αριθμός Έκτακτης Ανάγκης