Σαββατοκύριακo
25-26  Μαίου 2019
Ημερήσια ηλεκτρονική εφημερίδα, Αρ. φύλλου 3170RSS FEED
Διεθνής Ημέρα Ευτυχίας
Γράφει ο
Παναγιώτης Καραφωτιάς

       Πρώτα απ’όλα ευχαριστώ για την τιμητική πρόσκληση και θερμά συγχαρητήρια για την ωραία και ρηξικέλευθη αυτή πρωτοβουλία! Σίγουρα ο/η εμπνευστής της θα έχει μελετήσει την Αμερικανική Ιστορία και ιδιαίτερα τον μεγάλο και σπουδαίο Ηγέτη Τόμας Τζέφερσον, του οποίου παραμένουν ανεξίτηλα στην αιωνιότητα ο ιδεαλισμός και η αγνή δημοκρατική του σκέψη, και είδε το περίφημο τρίπτυχο-σκοπό της Διακήρυξης της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας που είχε συντάξει : “Ζωή, Ελευθερία και Επιδίωξη της Ευτυχίας”!    

      Προφανώς, ο Τζέφερσον ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του, επηρεασμένος από την ελληνική φιλοσοφία, για να στοχάζεται τόσο ιδεαλιστικά και ουτοπιστικά. Γιατί, σκεφθείτε ότι 172 χρόνια αργότερα, όταν συντάχθηκε και υιοθετήθηκε, στις 10/ 12/1948, από τη ΓΣ του ΟΗΕ, η ΟΔΔΑ (με κύριο πρωταγωνιστή το Γάλλο Νομικό και Καθηγητή Ρενέ Κασέν, που είχε μελετήσει την αρχαία ελληνική φιλοσοφία,  την Ελεανόρ  Ρούζβελτ και ΜΚΟς), στα 30 άρθρα της δεν υπάρχει ο όρος «ευτυχία». Η απάντηση ίσως βρίσκεται στο γεγονός ότι προηγήθηκαν δυο ΠΠ, δεκάδες περιφερειακές συγκρούσεις, εμφύλιες συρράξεις κ.λπ., οπόταν δεν υπήρχε περιθώριο στοχασμού τέτοιου σπουδαίου ιδανικού! Μάλλον το αντίθετο. Και οπωσδήποτε, το στο μεταξύ καίριο ζήτημα, της ανάπτυξης και εξέλιξης των πολεμικών βιομηχανιών σε υπερκράτος!

          Ας αναλογισθούμε τη ριζοσπαστική πρόταση των ΥΠΕΞ Αμερικής και Γαλλίας Κέλλογκ-Μπριάντ το 1928 στην ΚτΕ, να τεθεί ο πόλεμος εκτός νόμου, να απαγορευθεί, και η απόρριψη της από την ΚτΕ εξαιτίας της παραπάνω εξέλιξης. Νομίζω, συνεπώς, ότι παράλληλα με την επιδίωξη πραγμάτωσης ουτοπιών όσο και ωραίες και αναγκαίες κι αν είναι, να εστιάσουμε τις προσπάθειές μας πρωταρχικά στην επαναφορά στον ΟΗΕ της πρότασης Κέλλογκ-Μριάντ. Και η ΕΕ μπορεί να παίξει καταλυτικό ρόλο! Κι αν υλοποιηθεί, τότε ας συνεχίσουμε με την ευτυχία.

          Η σημερινή κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι τραγική, φρικτή, αδιανόητη σε γνήσια πολιτισμένες, δημοκρατικές κοινωνίες. Και η ευτυχία αποτελεί χίμαιρα! Βέβαια, είναι πέραν από κάθε αμφισβήτηση ότι ο ΟΗΕ με τις οργανώσεις του έχει συμβάλλει, τηρουμένων των αναλογιών, στην επίλυση προβλημάτων που έχουν σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η κατάργηση και μόνο του απαρτχάιντ, καθώς και η ενσωμάτωση στα εθνικά Συντάγματα προνοιών για την προαγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αποτελούν ορόσημα προόδου στον παραπάνω τομέα. Ωστόσο, αν επιχειρήσουμε μια επιγραμματική αξιολόγηση της πραγματικής προόδου, σε μεγάλο βαθμό θα απογοητευτούμε και θα αναρωτηθούμε γιατί τόση βραδύτητα, τόση οπισθοδρόμηση σε πολλές περιοχές του Πλανήτη Γη; Τι άραγε συμβαίνει; Γιατί τόση αδιαφορία, αναλγησία, παθητικότητα; Γιατί δεν εφαρμόζονται οι αποφάσεις των οργάνων του ΟΗΕ και απλά μένουν στα χαρτιά; Πριν, όμως, καταλήξουμε σε κάποιες υποθέσεις ή συμπεράσματα, ας δούμε ορισμένα επίσημα στοιχεία του ΟΗΕ για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων γενικά.   

- Περίπου 60 εκατομμύρια άνθρωποι άνδρες, γυναίκες, παιδιά, έχουν ξεριζωθεί βίαια από τις πατρίδες τους, πρόσφυγες σε ξένες χώρες, και την τραγωδία αυτή τη βιώνουμε δραματικά σήμερα και στη χώρα μας. Και οι πολεμικές συγκρούσεις και ο κατακερματισμός κρατών συνεχίζονται. -  Κάθε  χρόνο πεθαίνουν από την πείνα ή από αίτια που έχουν σχέση με την πείνα, περίπου 10, 000,000 μικρά παιδιά. - Οι άνεργοι ξεπερνούν το 1 δις. και οι άστεγοι το μισό δις. Παράλληλα, δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν  έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό. - Πάνω από 100  εκατομμύρια παιδιά δεν πηγαίνουν σχολείο και περίπου 200-250 εκατομμύρια ανήλικα παιδιά αναγκάζονται να εργάζονται, θύματα στυγνής εκμετάλλευσης.  Στη Βραζιλία υπολογίζονται σε 45  εκατομμύρια ενώ στις ΗΠΑ  περίπου 5, 5 εκατομμύρια. - Τραγική είναι η περίπτωση της σεξουαλικής εκμετάλλευσης  εκατομμυρίων ανηλίκων  καθώς κι η τραγικότερη περίπτωση της  εμπορίας μελών σώματος για την  οποίαν όμως δεν υπάρχουν στοιχεία. - Τέλος, σε 28  χώρες της Αφρικής, πέραν από πολλά άλλα προβλήματα, εξακολουθεί ο ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων κοριτσιών και επίσης, το φρικιαστικότερο, φορείς του HIV στη Νότια Αφρική, πιστεύοντας, εξαιτίας κάποιας σατανικής προκατάληψης ή προπαγάνδας, ότι αν  συνευρεθούν με παρθένα θεραπεύονται, εκβιάζουν ή βιάζουν αγνά κορίτσια μεταδίδοντας την τρομερή ασθένεια και  δολοφονώντας χιλιάδες  αθώες  υπάρξεις. Πέραν από τους καθημερινούς βιασμούς εκατομμυρίων γυναικών σε άλλες χώρες, και τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις, που τελευταία προβάλλονται σκανδαλωδώς. Ακόμη,  οι χιλιάδες αναγκαστικοί πολιτικοί γάμοι-και με την ευλογία του κράτους (πρόσφατα και σε γειτονική μας χώρα)-μεταξύ ανηλίκων κοριτσιών και ηλικιωμένων (ορισμένοι τις βίασαν).  Ελεος!

         Οσον αφορά στα δικαιώματα που ανάγονται στην υγεία, υγιεινή, στην παιδεία, στην απασχόληση, τη διαφορετικότητα, αλλά και στη δικαιοσύνη και θρησκεία, η εικόνα γίνεται ακόμη πιο θολή ιδιαίτερα σε κάποιες  πολύ γνωστές περιπτώσεις, όπου κερδοσκοπικά συμπλέγματα υπονομεύουν το δημόσιο τομέα και τους ίδιους τους θεσμούς.  Το ίδιο ισχύει όσον αφορά στα δικαιώματα που ανάγονται στις ατομικές ελευθερίες, όπως στα βασανιστήρια και άλλες εξευτελιστικές ταπεινωτικές πράξεις. Οι αποκαλύψεις περί Γκουατανάμο κ.ά. παρόμοιων πρακτικών, Τζιχαντιστών κ.λπ. καθώς και τα φαντάσματα του Όργουελ με το καθεστώς φοβοκρατίας που πρυτανεύει, είναι εύγλωττες.

        Από την άλλη, όμως, πλευρά, που θυμίζει το πορτρέτο του τραγικού Ντόριαν Γκρέη,  η εικόνα είναι προκλητικά αντιφατική, που οδηγεί σε προφανή συμπεράσματα για τον «πολιτισμένο» και «δημοκρατικό» κόσμο που ζούμε: Κάποιοι αριθμοί είναι τόσο εύγλωττοι: - Η περιουσία των τριών πλουσιοτέρων ανθρώπων στον κόσμο ξεπερνά το  ΑΕΠ των 48 λιγότερο αναπτυγμένων χωρών και η περιουσία των 32 πλουσιότερων ανθρώπων ξεπερνά το ΑΕΠ της Ν. Αφρικής. -Η περιουσία των 84 πλουσιότερων ανθρώπων ξεπερνά το ΑΕΠ της Κίνας. -Η περιουσία των 225 πλουσιότερων ανθρώπων στον κόσμο ξεπερνά το 1 τρις δολ! Όμως, λιγότερο από το 4 % του ποσού αυτού αρκεί για  παροχή βασικών κοινωνικών υπηρεσιών σε όλους τους ανθρώπους της Γης. - Οι ετήσιες δαπάνες για διαφημίσεις παγκοσμίως έχουν αυξηθεί κατά περίπου 700 % από το 1950 έως σήμερα. - Για τη βασική εκπαίδευση σε παγκόσμιο επίπεδο δαπανώνται ετησίως 6 δις δολάρια, ενώ για καλλυντικά μόνον στις ΗΠΑ 8 δις δολάρια. -Για εγκαταστάσεις υγιεινής και άρδευσης στον κόσμο  9 δις  δολάρια, ενώ για παγωτά στην Ευρώπη 11 δις δολάρια. - Για γυναικολογική υγιεινή στον κόσμο 12 δις δολάρια, ενώ για αρώματα στην  Ευρώπη και ΗΠΑ επίσης 12 δις δολάρια.-Για βασική υγειονομική περίθαλψη 13 δις  δολάρια, ενώ για τροφές κατοικίδιων  ζώων στην Ευρώπη και ΗΠΑ 17 δις δολάρια. - Για επαγγελματική διασκέδαση στην Ιαπωνία 35 δις δολάρια. - Για τσιγάρα στην Ευρώπη 50 δις δολάρια.- Για αλκοολούχα ποτά στον κόσμο 105 δις δολάρια. - Για ναρκωτικά στον κόσμο  400 δις δολάρια. - Τέλος, αν υπάρχει τέλος στη φρίκη που προκαλούν οι παραπάνω αριθμοί, για στρατιωτικούς εξοπλισμούς σε παγκόσμιο επίπεδο δαπανώνται περισσότερα από 1 τρις  δολάρια ετησίως!

        Αραγε,  χρειάζονται σχόλια; Για ποια ευτυχία, συνεπώς, μιλάμε; Επίσης, τι μπορούμε να πούμε για το προσφυγικό  «τσουνάμι» που έχει πλήξει ορισμένες χώρες, ιδιαίτερα το «πειραματόζωο» Ελλάδα, και που αν δεν αντιμετωπισθεί έγκαιρα και αποτελεσματικά, θα προκαλέσει χάος! Και μιας και ο λόγος για την Ελλάδα, ποια είναι η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να αναλύσω το πρόβλημα αφού είναι γνωστό σε όλους εκτός των εθελοτυφλούντων : Aνεργία, φτώχια, ανασφάλεια, αφαίμαξη εγκεφάλων (περίπου 500, 000 νέοι έχουν μεταναστεύσει), δημογραφική συρρίκνωση κ.λπ. Για ποιο μέλλον μιλάμε για την Πατρίδα και ποια ευτυχία; 

         Συνεπώς, γενικά, σε παγκόσμιο επίπεδο, εύλογο και αυθόρμητο είναι το δραματικό ερώτημα: Μπορούμε, έχουμε το δικαίωμα να μιλάμε για ανθρώπινα δικαιώματα, ή, μήπως, για απάνθρωπα δικαιώματα; Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι ζούμε σε μια παραφυσική, νοθευμένη-σε μεγάλο βαθμό- κοινωνία όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως και άλλα ιδανικά, έχουν εισαχθεί στο χρηματιστήριο της διεθνούς εξουσιομανίας και κερδομανίας και αποκτώνται και απολαμβάνονται επιλεκτικά, στα πλαίσια στυγνού κοινωνικού ανταγωνισμού και αποκλεισμού, που επιβάλλουν-κατά κανόνα με αδιαφάνεια- οι κατά το Δημοσθένη «παραξίαν ευτυχούντες», σε βάρος της μεγάλης πλειοψηφίας των ανθρώπων που χρησιμοποιούνται απάνθρωπα για πολεμικούς σκοπούς, καταναλωτικά εργαλεία, εμπόριο όπλων, ναρκωτικών και μελών σώματος, για εγκλήματα, και όσα άλλα περιέχει το  φοβερό σύγχρονο κουτί της Πανδώρας όπου ακόμη και η ελπίδα έχει εισαχθεί στο ίδιο χρηματιστήριο! ΑΝΘΡΩΠΟΡΥΧΕΙΟ! Ισως, εξουσιαστικά κυκλώματα έχουν μεθοδεύσει ένα νέο ανθρωπογενή κατακλυσμό όπου πρυτανεύει το: «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω»! Όπως γνωρίζετε, στο Προοίμιο της ΟΥΝΕΣΚΟ αναφέρεται ότι : «Εφόσον οι πόλεμοι γεννιούνται στη σκέψη των ανθρώπων, εκεί πρέπει να οικοδομήσουμε τις άμυνες της ειρήνης». Αυτό αναδεικνύει τον καίριο ρόλο της παιδείας! Ας αντιστρέψουμε  λοιπόν το περιβόητο « SI VIS PACEM, PARA BELLUM» σε SI VIS PACEM PARA PACEM και ας ενεργοποιήσουμε το άλλο περίφημο ρητό «AMOR VINCIT OMNIA» ! Κλείνω με το περίφημο του Περικλή «ΑΠΙΤΕ» ! Ευχαριστώ.

 

(Την Κυριακή, 14 Απριλίου 2019, ο Όμιλος ΟΥΝΕΣΚΟ οργάνωσε Ημερίδα στο Ζάππειο με την ευκαιρία της Διεθνούς Ημέρας Ευτυχίας που έχει θεσπισθεί από τον ΟΗΕ, και ο Όμιλος πρότεινε να υιοθετηθεί κι από την ΕΕ. Μεταξύ των επισήμων προσκεκλημένων ήταν και ο Π.Ι.Καραφωτιάς. Το άρθρο αυτό είναι ο χαιρετισμός του στην εκδήλωση)